Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ
Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΡΙΑ (ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΘΙΟ)

Των Τριών Ιεραρχών σήμερα. Αυτών των ογκολίθων της ελληνοχριστιανικής σκέψης, των οποίων η επίδραση στην καθολική παιδεία και τη φιλοσοφική σκέψη στα πλαίσια του Χριστιανικού πνεύματος υπήρξε τεράστια. Βασίλειον τον Μέγαν και τον θεολόγον Γρηγόριον συν των κλεινώ Ιωάννη τον τη γλώτταν χρυσορήμονι.
Στη θρησκεία ο αριθμός τρία υπήρξε καθοριστικός. Τους τρεις μεγίστους φωστήρας της τρισηλίου θεότητος. Τρία τα πρόσωπα της θεότητος. Πατήρ Υιός και Άγιον πνεύμα. Τρεις υπήρξαν οι Μάγοι που προσκύνησαν τον Νεογέννητο Χριστό και τρεις ήταν οι μαθηταί που πήρε μαζί του προσευχόμενος ο Χριστός. Εξ άλλου τρις αρνήθηκε τον Κύριο ο Πέτρος , ενώ τρεις είναι οι υπέρτατες αρετές : Πίστης -αγάπη – ελπίδα και τρία αυτά τα οποία πρέπει να υπερασπίζεσαι ως Έλληνας. Πατρίς, θρησκεία οικογένεια
Υπάρχουν βέβαια και της μοίρας μας τα τρία κακά ,ενώ στην κυκλοφορία τρία είναι τα χρώματα: Πράσινο, πορτοκαλί και κόκκινο άσχετα να κανείς δεν το υπολογίζει.
Στην Αριστοτελική σκέψη υπάρχει η αρχή, το μέσον και το τέλος ενώ στην Πλατωνική υπάρχει η τριάδα : Αρχή ,λόγος ουσία !
Στην Ευκλείδιο γεωμετρία τρεις είναι οι διαστάσεις του χώρου: Πλάτος ύψος, μήκος Ωστόσο ο αριθμός τρία θεωρείται ιερός γιατί υπάρχει σε όλες τις θρησκείες. Στην Αίγυπτο έχουμε τις τρεις θεότητες. Όσιρις –Ίσις – Όρος. Στα Ορφικά μυστήρια είχαν την Ύπαρξη, τη ζωή και τη διάνοια. Ενώ οι Ινδουιστές έχουν τις θεότητες Μπραχάμα-Βισνού- Σίβα.
Αλλά και στην καθημερινότητά μας ο αριθμός τρία εμφανίζεται παντού. Π.χ :Τρεις είναι οι τρόποι με τους οποίους μπορεί να πλουτίσει κανείς. Ή λαχείο ή κληρονομιά ή κομπίνα. Τρεις είναι οι αρχηγοί που στηρίζουν την κυβέρνηση. Παπανδρέου, Σαμαράς, Καρατζαφέρης
Οι Κινέζοι υποστηρίζουν πως τρία είναι τα χειρότερα πράγματα στον κόσμο. Να περιμένεις κάποιον που δεν έρχεται, να κλαις για το γάλα που χύθηκε και να αγαπάς κάποια που δε σ` αγαπά !
Τρία είναι λένε οι βουδιστές τα αναπόφευκτα : Ο θάνατος, ο χρόνος που δεν γυρίζει πίσω και τα λόγια που είπες.
Στο λαϊκό πεντάγραμμο έχουμε τα τρία παιδιά Βολιώτικα και «Νάχαμε τρεις δραχμές στην τσέπη και τρεις ο διπλανός» ή το «δεν υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία» και το «τρεις μέρες χώρισα από σένα τρεις μέρες μένω μοναχός» του Χατζηδάκη ,ενώ παλιότερα υπήρχε το «τρίο κιτάρα» και στη Λατινοαμερική υπήρχαν οι διάσημοι Λος τρες Παραγουάιος . Στο κινηματογράφο είχαμε τους Τρεις Καμπαλέρος και «Το τραίνο θα σφυρίξει τρεις φορές» και ακόμη το τρίο Στούτζες. Στο θέατρο είχαμε τις τρεις αδελφές του Τσέχωφ και τους τρεις σωματοφύλακες του Δουμά που όμως ήταν τέσσερις !!!
Τρία είναι ως γνωστόν τα μόνα που δεν δανείζονται. Τα όπλα, το άλογο και η γυναίκα.
Τρία είναι τα μήκους σημαντικά που συντάσσονται με το συμπάθιο. Τα μήκους σημαντικά, ο αριθμός τρία και η λέξη γάιδαρος. Υπάρχουν βέβαια και άλλα τρία που δεν γράφονται.
Τρεις είναι οι μπαμπούλες της οικονομικής μας ζωής. Το Δ.Ν.Τ το Eurogroup και η Κ Τ.Ε ενώ η ανύπαρκτη μεταναστευτική πολιτική μάζεψε εδώ τη σάρα τη μάρα και το κακό συναπάντημα!
Τρεις είναι οι ελεγκτές της οικονομίας από τους οποίους εξαρτάται το δάνειο. Η τρόικα. Ή αλλιώς αν θέλετε της Μοίρας μας τα τρία κακά !
Συνήθως λέμε τρία πουλάκια κάθονται το ένα χαμηλώνει .Πόσοι είσαστε προχθές στην ομιλία ; Τρεις κι ο κούκος
Τρεις είναι οι Νευτωνικοί νόμοι της φύσεως. Ο νόμος της αδράνειας, ο νόμος της μηχανικής και ο νόμος της δράσης –αντίδρασης.
Τρεις είναι οι πλευρές του τριγώνου και τρεις οι κορυφές του, ενώ τριπλό ήταν και το σύνθημα της Γαλλικής επανάστασης. Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα .Σ` εμάς :Ψωμί- παιδεία- ελευθερία.
Στη γραμματική είχαμε τις τρεις κλίσεις και τρία είναι τα γένη :αρσενικό- θηλυκό και ουδέτερο. Τρία είναι τα παραθετικά των επιθέτων, Θετικός, συγκριτικός, υπερθετικός. Τρεις είναι οι κατευθύνσεις στην παιδεία :Θεωρητική, θετική, τεχνολογική. Στα παραμύθια υπάρχουν τα τρία γουρουνάκια ενώ στα παιγνίδια που παίζαμε κάποτε είχαμε το τρεις και το λουρί της μάνας .Πάντως όσοι ανακατεύονται με την πολιτική υποστηρίζουν ότι έχουμε μπλέξει και το μόνο βέβαιο είναι ότι ζούμε καθημερινά της μοίρας μας τα τρία κακά !!

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

ΚΑΘ ΟΔΟΝ
ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ

- Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει !
-Εμένα μου λες ;
Με κοιτάζει γελώντας -χαρά στην αισιοδοξία σου. Πάντως για την ώρα άναψε κι ένα αλογόνο ή το αερόθερμο ακόμη γιατί το καλοριφέρ δε ζεσταίνει καθόλου. Οικονομία λέει ο Διαχειριστής ,το πετρέλαιο ακριβαίνει κι άλλο.8-10.30΄το βράδι και πολύ είναι.
Ο Φεβρουάριος ή Φλεβάρης κατά τη δημοτική μας γλώσσα στην καθομιλουμένη πια.. Ο δεύτερος μήνας του χρόνου κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο και Κουτσοφλέβαρος γιατί έχει 28 ημέρες εκτός από τα δίσεκτα -κάθε 4 χρόνια –οπότε έχει 29 ημέρες.. Στη λαογραφία ο Φλεβάρης παρετυμολογείται από το φλέβες. Δηλαδή από το ότι ο Φλεβάρης είναι κατ` εξοχήν μήνας βροχερός και ανοίγουν –φουσκώνουν οι φλέβες της γης από το νερό της βροχής. Λέγεται ακόμη και κλαδευτής γιατί κλαδεύουν τα αμπέλια .
Η προσθήκη μιας ημέρας επί πλέον κάθε 4 χρόνια ξεκίνησε από το 44 πΧ όταν ο Ιούλιος Καίσαρ άλλαξε το ρωμαϊκό ημερολόγιο με τη βοήθεια του Έλληνα αλεξανδρινού αστρονόμου Σωσιγένη ο οποίος βασίστηκε στους υπολογισμούς του Ίππαρχου πατέρα της αστρονομίας ο οποίος είχε προσδιορίσει το ηλιακό έτος σε 362,242 ημέρες .Έτσι ο Σωσιγένης διόρθωσε το ημερολόγιο προσθέτοντας μία ημέρα μετά την έκτη προ των καλενδών του Μαρτίου. Από αυτό και bis sextus δηλαδή η οποία μετριότανε δύο φορές ( δις εκτος) από αυτό και ο χρόνος που περιέχει αυτή την ημέρα δις-έκτος και άρα …δίσεκτος! Η παρετυμολογία του δίσεκτου ως γρουσούζη ωφείλεται στο Δυς έκτος Δύσεκτος ( Κι αν έρθουν χρόνοι δίσεκτοι, πέσουν καιροί οργισμένοι-Παλαμάς –οι πατέρες)
Κύριο χαρακτηριστικό του Φλεβάρη το Τριώδιο (από το τρεις ωδές) που αρχίζει με την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου που διδάσκει την προσευχή και την ταπείνωση ,συνεχίζεται με την Κυριακή του Ασώτου που διδάσκει την συμφιλίωση με το Θεό –την επιστροφή και τη μετάνοια-.Την Τρίτη Κυριακή είναι η Κυριακή των Απόκρεω η οποία είναι αφιερωμένη στη φοβερή ημέρα της Κρίσεως κατά την οποία θα ξεχωρίσει ο Κύριος τα πρόβατα (Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν από καταβολής κόσμου…) από τα ερίφια. Η τέταρτη και τελευταία Κυριακή του Τριωδείου αναφέρεται ως Τυρινή (επιτρέπονται τα γαλακτερά) και αναφέρεται στην αποβολή των πρωτόπλαστων από τον Παράδεισο. Την επομένη έχουμε την καθαρή Δευτέρα η οποία συνεχίζεται με την Α Κυριακή των νηστειών.
Στη λαογραφία μας ο Φλεβάρης έχει ένα ωραιότατο παραμύθι. Βγήκε λέει η βοσκοπούλα ( η ποιμενίς για να θυμηθούμε λίγο τον Παπαδιαμάντη) τον Μάρτη είδε τον καιρό χαρά θεού έβγαλε τα πρόβατά της να βοσκήσουν και κορόiδεψε τον Μάρτη « Δε σε φοβάμαι εσένα Μάρτη» Θυμωζε τότε ο Μάρτης και δανείστηκε τρεις μέρες βροχέρες από τις τελευταίες του αδερφού του Φλεβάρη και την έκανε τουλούμι στο νερό κι αυτή και τα ζωντανά της γι αυτό και λείπουν τρεις μέρες από τον φλεβάρη.
ΚΑΘ ΟΔΟΝ
ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ

- Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει.
-Εμένα μου λες ;
Με κοιτάζει γελώντας -χαρά στην αισιοδοξία σου. Πάντως για την ώρα άναψε κι ένα αλογόνο ή το αερόθερμο ακόμη, γιατί το καλοριφέρ δε ζεσταίνει καθόλου. Οικονομία λέει ο Διαχειριστής ,το πετρέλαιο ακριβαίνει κι άλλο.8-10.30΄το βράδι και πολύ είναι.
Ο Φεβρουάριος ή Φλεβάρης κατά τη δημοτική μας γλώσσα- πιο σωστά - στην καθομιλουμένη πια.. Ο δεύτερος μήνας του χρόνου κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο και Κουτσοφλέβαρος γιατί έχει 28 ημέρες εκτός από τα δίσεκτα -κάθε 4 χρόνια –οπότε έχει 29 ημέρες.. Στη λαογραφία ο Φλεβάρης παρετυμολογείται από το φλέβες. Δηλαδή από το ότι ο Φλεβάρης είναι κατ` εξοχήν μήνας βροχερός και ανοίγουν –φουσκώνουν οι φλέβες της γης από το νερό της βροχής. Λέγεται ακόμη και κλαδευτής γιατί κλαδεύουν τα αμπέλια .
Η προσθήκη μιας ημέρας επί πλέον κάθε 4 χρόνια ξεκίνησε από το 44 πΧ όταν ο Ιούλιος Καίσαρ άλλαξε το ρωμαϊκό ημερολόγιο με τη βοήθεια του Έλληνα αλεξανδρινού αστρονόμου Σωσιγένη ο οποίος βασίστηκε στους υπολογισμούς του Ίππαρχου πατέρα της αστρονομίας ο οποίος είχε προσδιορίσει το ηλιακό έτος σε 362,242 ημέρες .Έτσι ο Σωσιγένης διόρθωσε το ημερολόγιο προσθέτοντας μία ημέρα μετά την έκτη προ των καλενδών του Μαρτίου. Από αυτό και bis sextus δηλαδή η οποία μετριότανε δύο φορές και ο χρόνος που περιέχει αυτή την ημέρα δις-έκτος και άρα …δίσεκτος! Η παρετυμολογία του δίσεκτου ως γρουσούζη ωφείλεται στο Δυς έκτος Δύσεκτος ( Κι αν έρθουν χρόνοι δίσεκτοι, πέσουν καιροί οργισμένοι-Παλαμάς –οι πατέρες)
Κύριο χαρακτηριστικό του Φλεβάρη το Τριώδιο (από το τρεις ωδές) που αρχίζει με την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου που διδάσκει την προσευχή και την ταπείνωση ,συνεχίζεται με την Κυριακή του Ασώτου που διδάσκει την συμφιλίωση με το Θεό –την επιστροφή και τη μετάνοια-.Την Τρίτη Κυριακή είναι η Κυριακή των Απόκρεω η οποία είναι αφιερωμένη στη φοβερή ημέρα της Κρίσεως κατά την οποία θα ξεχωρίσει ο Κύριος τα πρόβατα (Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν από καταβολής κόσμου…) από τα ερίφια. Η τέταρτη και τελευταία Κυριακή του Τριωδείου αναφέρεται ως Τυρινή (επιτρέπονται τα γαλακτερά) και αναφέρεται στην αποβολή των πρωτόπλαστων από τον Παράδεισο. Την επομένη έχουμε την καθαρή Δευτέρα η οποία συνεχίζεται με την Α Κυριακή των νηστειών.
Στη λαογραφία μας ο Φλεβάρης έχει ένα ωραιότατο παραμύθι. Βγήκε λέει η βοσκοπούλα ( η ποιμενίς για να θυμηθούμε λίγο τον Παπαδιαμάντη) τον Μάρτη είδε τον καιρό χαρά θεού έβγαλε τα πρόβατά της να βοσκήσουν και κορόiδεψε τον Μάρτη « Δε σε φοβάμαι εσένα μωρέ Μάρτη» Θύμωσε τότε ο Μάρτης και δανείστηκε τρεις μέρες βροχερές από τις τελευταίες του αδερφού του Φλεβάρη και την έκανε τουλούμι στο νερό κι αυτή και τα ζωντανά της γι αυτό και λείπουν τρεις μέρες από τον Φλεβάρη.
Οι σημαντικότερες γιορτές με τις οποίες ανοίγει ο μήνας είναι του αγίου Τρύφωνα την 1η του μήνα ,της Υπαπαντής του Κυρίου την 2α (λένε πως ότι καιρό κάνει αυτή την ημέρα, τον ίδιο θα`χουμε σαράντα μέρες – ωχ!!!) και του Αγίου Συμεών του Θεοδόχου την 3η του μηνός. Πάντως η πιο περίεργη γιορτή είναι του Αγίου Κασσιανού που γιορτάζει στις 29 Φεβρουαρίου δηλαδή κάθε 4 χρόνια.!!!
Ακόμη στις 10 του μήνα γιορτάζει ο Άγιος Χαράλαμπος και στις 19 η Αγία Φιλοθέη ημέρα του μαρτυρικού θανάτου της το 1589.Το σπίτι της βρισκότανε εκεί που σήμερα βρίσκεται το μέγαρο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, το δε διατηρημένο λείψανό της φυλάσσεται στον Μητροπολιτικό Ναό της Αθήνας.
Στη λογοτεχνία υπάρχουν, ανάμεσα στα πολλά, δυο τετράστιχα ¨
Φλεβάρης των φλεβών κουτσό ποτάμι /κυλάει σαν παράπονο στο τζάμι /Σάββατο των ψυχών κρυφοδακρύζει /στα σπίτια των απόντων φτερουγίζει
Και : Η νύχτα Φαρισαίου και τελώνου /Αθώος ξένου αίματος και πόνου /ανάβει της αγάπης τα λυχνάρια / και τα παλιά διαβάζει συναξάρια.
Καλό μήνα σε όλους. Αδερφοί μου αναγνώστες, αισιοδοξείτε. Μη χάνετε την πίστη σας
Σταύρος Ιντζεγιάννης

















ΚΑΘ ΟΔΟΝ
ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ

- Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει.
-Εμένα μου λες ;
Με κοιτάζει γελώντας -χαρά στην αισιοδοξία σου. Πάντως για την ώρα άναψε κι ένα αλογόνο ή το αερόθερμο ακόμη, γιατί το καλοριφέρ δε ζεσταίνει καθόλου. Οικονομία λέει ο Διαχειριστής ,το πετρέλαιο ακριβαίνει κι άλλο.8-10.30΄το βράδι και πολύ είναι.
Ο Φεβρουάριος ή Φλεβάρης κατά τη δημοτική μας γλώσσα- πιο σωστά - στην καθομιλουμένη πια.. Ο δεύτερος μήνας του χρόνου κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο και Κουτσοφλέβαρος γιατί έχει 28 ημέρες εκτός από τα δίσεκτα -κάθε 4 χρόνια –οπότε έχει 29 ημέρες.. Στη λαογραφία ο Φλεβάρης παρετυμολογείται από το φλέβες. Δηλαδή από το ότι ο Φλεβάρης είναι κατ` εξοχήν μήνας βροχερός και ανοίγουν –φουσκώνουν οι φλέβες της γης από το νερό της βροχής. Λέγεται ακόμη και κλαδευτής γιατί κλαδεύουν τα αμπέλια .
Η προσθήκη μιας ημέρας επί πλέον κάθε 4 χρόνια ξεκίνησε από το 44 πΧ όταν ο Ιούλιος Καίσαρ άλλαξε το ρωμαϊκό ημερολόγιο με τη βοήθεια του Έλληνα αλεξανδρινού αστρονόμου Σωσιγένη ο οποίος βασίστηκε στους υπολογισμούς του Ίππαρχου πατέρα της αστρονομίας ο οποίος είχε προσδιορίσει το ηλιακό έτος σε 362,242 ημέρες .Έτσι ο Σωσιγένης διόρθωσε το ημερολόγιο προσθέτοντας μία ημέρα μετά την έκτη προ των καλενδών του Μαρτίου. Από αυτό και bis sextus δηλαδή η οποία μετριότανε δύο φορές και ο χρόνος που περιέχει αυτή την ημέρα δις-έκτος και άρα …δίσεκτος! Η παρετυμολογία του δίσεκτου ως γρουσούζη ωφείλεται στο Δυς έκτος Δύσεκτος ( Κι αν έρθουν χρόνοι δίσεκτοι, πέσουν καιροί οργισμένοι-Παλαμάς –οι πατέρες)
Κύριο χαρακτηριστικό του Φλεβάρη το Τριώδιο (από το τρεις ωδές) που αρχίζει με την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου που διδάσκει την προσευχή και την ταπείνωση ,συνεχίζεται με την Κυριακή του Ασώτου που διδάσκει την συμφιλίωση με το Θεό –την επιστροφή και τη μετάνοια-.Την Τρίτη Κυριακή είναι η Κυριακή των Απόκρεω η οποία είναι αφιερωμένη στη φοβερή ημέρα της Κρίσεως κατά την οποία θα ξεχωρίσει ο Κύριος τα πρόβατα (Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν από καταβολής κόσμου…) από τα ερίφια. Η τέταρτη και τελευταία Κυριακή του Τριωδείου αναφέρεται ως Τυρινή (επιτρέπονται τα γαλακτερά) και αναφέρεται στην αποβολή των πρωτόπλαστων από τον Παράδεισο. Την επομένη έχουμε την καθαρή Δευτέρα η οποία συνεχίζεται με την Α Κυριακή των νηστειών.
Στη λαογραφία μας ο Φλεβάρης έχει ένα ωραιότατο παραμύθι. Βγήκε λέει η βοσκοπούλα ( η ποιμενίς για να θυμηθούμε λίγο τον Παπαδιαμάντη) τον Μάρτη είδε τον καιρό χαρά θεού έβγαλε τα πρόβατά της να βοσκήσουν και κορόiδεψε τον Μάρτη « Δε σε φοβάμαι εσένα μωρέ Μάρτη» Θύμωσε τότε ο Μάρτης και δανείστηκε τρεις μέρες βροχερές από τις τελευταίες του αδερφού του Φλεβάρη και την έκανε τουλούμι στο νερό κι αυτή και τα ζωντανά της γι αυτό και λείπουν τρεις μέρες από τον Φλεβάρη.
Οι σημαντικότερες γιορτές με τις οποίες ανοίγει ο μήνας είναι του αγίου Τρύφωνα την 1η του μήνα ,της Υπαπαντής του Κυρίου την 2α (λένε πως ότι καιρό κάνει αυτή την ημέρα, τον ίδιο θα`χουμε σαράντα μέρες – ωχ!!!) και του Αγίου Συμεών του Θεοδόχου την 3η του μηνός. Πάντως η πιο περίεργη γιορτή είναι του Αγίου Κασσιανού που γιορτάζει στις 29 Φεβρουαρίου δηλαδή κάθε 4 χρόνια.!!!
Ακόμη στις 10 του μήνα γιορτάζει ο Άγιος Χαράλαμπος και στις 19 η Αγία Φιλοθέη ημέρα του μαρτυρικού θανάτου της το 1589.Το σπίτι της βρισκότανε εκεί που σήμερα βρίσκεται το μέγαρο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, το δε διατηρημένο λείψανό της φυλάσσεται στον Μητροπολιτικό Ναό της Αθήνας.
Στη λογοτεχνία υπάρχουν, ανάμεσα στα πολλά, δυο τετράστιχα ¨
Φλεβάρης των φλεβών κουτσό ποτάμι /κυλάει σαν παράπονο στο τζάμι /Σάββατο των ψυχών κρυφοδακρύζει /στα σπίτια των απόντων φτερουγίζει
Και : Η νύχτα Φαρισαίου και τελώνου /Αθώος ξένου αίματος και πόνου /ανάβει της αγάπης τα λυχνάρια / και τα παλιά διαβάζει συναξάρια.
Καλό μήνα σε όλους. Αδερφοί μου αναγνώστες, αισιοδοξείτε. Μη χάνετε την πίστη σας
Σταύρος Ιντζεγιάννης





















ΚΑΘ ΟΔΟΝ
ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ

- Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει.
-Εμένα μου λες ;
Με κοιτάζει γελώντας -χαρά στην αισιοδοξία σου. Πάντως για την ώρα άναψε κι ένα αλογόνο ή το αερόθερμο ακόμη, γιατί το καλοριφέρ δε ζεσταίνει καθόλου. Οικονομία λέει ο Διαχειριστής ,το πετρέλαιο ακριβαίνει κι άλλο.8-10.30΄το βράδι και πολύ είναι.
Ο Φεβρουάριος ή Φλεβάρης κατά τη δημοτική μας γλώσσα- πιο σωστά - στην καθομιλουμένη πια.. Ο δεύτερος μήνας του χρόνου κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο και Κουτσοφλέβαρος γιατί έχει 28 ημέρες εκτός από τα δίσεκτα -κάθε 4 χρόνια –οπότε έχει 29 ημέρες.. Στη λαογραφία ο Φλεβάρης παρετυμολογείται από το φλέβες. Δηλαδή από το ότι ο Φλεβάρης είναι κατ` εξοχήν μήνας βροχερός και ανοίγουν –φουσκώνουν οι φλέβες της γης από το νερό της βροχής. Λέγεται ακόμη και κλαδευτής γιατί κλαδεύουν τα αμπέλια .
Η προσθήκη μιας ημέρας επί πλέον κάθε 4 χρόνια ξεκίνησε από το 44 πΧ όταν ο Ιούλιος Καίσαρ άλλαξε το ρωμαϊκό ημερολόγιο με τη βοήθεια του Έλληνα αλεξανδρινού αστρονόμου Σωσιγένη ο οποίος βασίστηκε στους υπολογισμούς του Ίππαρχου πατέρα της αστρονομίας ο οποίος είχε προσδιορίσει το ηλιακό έτος σε 362,242 ημέρες .Έτσι ο Σωσιγένης διόρθωσε το ημερολόγιο προσθέτοντας μία ημέρα μετά την έκτη προ των καλενδών του Μαρτίου. Από αυτό και bis sextus δηλαδή η οποία μετριότανε δύο φορές και ο χρόνος που περιέχει αυτή την ημέρα δις-έκτος και άρα …δίσεκτος! Η παρετυμολογία του δίσεκτου ως γρουσούζη ωφείλεται στο Δυς έκτος Δύσεκτος ( Κι αν έρθουν χρόνοι δίσεκτοι, πέσουν καιροί οργισμένοι-Παλαμάς –οι πατέρες)
Κύριο χαρακτηριστικό του Φλεβάρη το Τριώδιο (από το τρεις ωδές) που αρχίζει με την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου που διδάσκει την προσευχή και την ταπείνωση ,συνεχίζεται με την Κυριακή του Ασώτου που διδάσκει την συμφιλίωση με το Θεό –την επιστροφή και τη μετάνοια-.Την Τρίτη Κυριακή είναι η Κυριακή των Απόκρεω η οποία είναι αφιερωμένη στη φοβερή ημέρα της Κρίσεως κατά την οποία θα ξεχωρίσει ο Κύριος τα πρόβατα (Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν από καταβολής κόσμου…) από τα ερίφια. Η τέταρτη και τελευταία Κυριακή του Τριωδείου αναφέρεται ως Τυρινή (επιτρέπονται τα γαλακτερά) και αναφέρεται στην αποβολή των πρωτόπλαστων από τον Παράδεισο. Την επομένη έχουμε την καθαρή Δευτέρα η οποία συνεχίζεται με την Α Κυριακή των νηστειών.
Στη λαογραφία μας ο Φλεβάρης έχει ένα ωραιότατο παραμύθι. Βγήκε λέει η βοσκοπούλα ( η ποιμενίς για να θυμηθούμε λίγο τον Παπαδιαμάντη) τον Μάρτη είδε τον καιρό χαρά θεού έβγαλε τα πρόβατά της να βοσκήσουν και κορόiδεψε τον Μάρτη « Δε σε φοβάμαι εσένα μωρέ Μάρτη» Θύμωσε τότε ο Μάρτης και δανείστηκε τρεις μέρες βροχερές από τις τελευταίες του αδερφού του Φλεβάρη και την έκανε τουλούμι στο νερό κι αυτή και τα ζωντανά της γι αυτό και λείπουν τρεις μέρες από τον Φλεβάρη.
Οι σημαντικότερες γιορτές με τις οποίες ανοίγει ο μήνας είναι του αγίου Τρύφωνα την 1η του μήνα ,της Υπαπαντής του Κυρίου την 2α (λένε πως ότι καιρό κάνει αυτή την ημέρα, τον ίδιο θα`χουμε σαράντα μέρες – ωχ!!!) και του Αγίου Συμεών του Θεοδόχου την 3η του μηνός. Πάντως η πιο περίεργη γιορτή είναι του Αγίου Κασσιανού που γιορτάζει στις 29 Φεβρουαρίου δηλαδή κάθε 4 χρόνια.!!!
Ακόμη στις 10 του μήνα γιορτάζει ο Άγιος Χαράλαμπος και στις 19 η Αγία Φιλοθέη ημέρα του μαρτυρικού θανάτου της το 1589.Το σπίτι της βρισκότανε εκεί που σήμερα βρίσκεται το μέγαρο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, το δε διατηρημένο λείψανό της φυλάσσεται στον Μητροπολιτικό Ναό της Αθήνας.
Στη λογοτεχνία υπάρχουν, ανάμεσα στα πολλά, δυο τετράστιχα ¨
Φλεβάρης των φλεβών κουτσό ποτάμι /κυλάει σαν παράπονο στο τζάμι /Σάββατο των ψυχών κρυφοδακρύζει /στα σπίτια των απόντων φτερουγίζει
Και : Η νύχτα Φαρισαίου και τελώνου /Αθώος ξένου αίματος και πόνου /ανάβει της αγάπης τα λυχνάρια / και τα παλιά διαβάζει συναξάρια.
Καλό μήνα σε όλους. Αδερφοί μου αναγνώστες, αισιοδοξείτε. Μη χάνετε την πίστη σας
Σταύρος Ιντζεγιάννης





















ΚΑΘ ΟΔΟΝ
ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ

- Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει.
-Εμένα μου λες ;
Με κοιτάζει γελώντας -χαρά στην αισιοδοξία σου. Πάντως για την ώρα άναψε κι ένα αλογόνο ή το αερόθερμο ακόμη, γιατί το καλοριφέρ δε ζεσταίνει καθόλου. Οικονομία λέει ο Διαχειριστής ,το πετρέλαιο ακριβαίνει κι άλλο.8-10.30΄το βράδι και πολύ είναι.
Ο Φεβρουάριος ή Φλεβάρης κατά τη δημοτική μας γλώσσα- πιο σωστά - στην καθομιλουμένη πια.. Ο δεύτερος μήνας του χρόνου κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο και Κουτσοφλέβαρος γιατί έχει 28 ημέρες εκτός από τα δίσεκτα -κάθε 4 χρόνια –οπότε έχει 29 ημέρες.. Στη λαογραφία ο Φλεβάρης παρετυμολογείται από το φλέβες. Δηλαδή από το ότι ο Φλεβάρης είναι κατ` εξοχήν μήνας βροχερός και ανοίγουν –φουσκώνουν οι φλέβες της γης από το νερό της βροχής. Λέγεται ακόμη και κλαδευτής γιατί κλαδεύουν τα αμπέλια .
Η προσθήκη μιας ημέρας επί πλέον κάθε 4 χρόνια ξεκίνησε από το 44 πΧ όταν ο Ιούλιος Καίσαρ άλλαξε το ρωμαϊκό ημερολόγιο με τη βοήθεια του Έλληνα αλεξανδρινού αστρονόμου Σωσιγένη ο οποίος βασίστηκε στους υπολογισμούς του Ίππαρχου πατέρα της αστρονομίας ο οποίος είχε προσδιορίσει το ηλιακό έτος σε 362,242 ημέρες .Έτσι ο Σωσιγένης διόρθωσε το ημερολόγιο προσθέτοντας μία ημέρα μετά την έκτη προ των καλενδών του Μαρτίου. Από αυτό και bis sextus δηλαδή η οποία μετριότανε δύο φορές και ο χρόνος που περιέχει αυτή την ημέρα δις-έκτος και άρα …δίσεκτος! Η παρετυμολογία του δίσεκτου ως γρουσούζη ωφείλεται στο Δυς έκτος Δύσεκτος ( Κι αν έρθουν χρόνοι δίσεκτοι, πέσουν καιροί οργισμένοι-Παλαμάς –οι πατέρες)
Κύριο χαρακτηριστικό του Φλεβάρη το Τριώδιο (από το τρεις ωδές) που αρχίζει με την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου που διδάσκει την προσευχή και την ταπείνωση ,συνεχίζεται με την Κυριακή του Ασώτου που διδάσκει την συμφιλίωση με το Θεό –την επιστροφή και τη μετάνοια-.Την Τρίτη Κυριακή είναι η Κυριακή των Απόκρεω η οποία είναι αφιερωμένη στη φοβερή ημέρα της Κρίσεως κατά την οποία θα ξεχωρίσει ο Κύριος τα πρόβατα (Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν από καταβολής κόσμου…) από τα ερίφια. Η τέταρτη και τελευταία Κυριακή του Τριωδείου αναφέρεται ως Τυρινή (επιτρέπονται τα γαλακτερά) και αναφέρεται στην αποβολή των πρωτόπλαστων από τον Παράδεισο. Την επομένη έχουμε την καθαρή Δευτέρα η οποία συνεχίζεται με την Α Κυριακή των νηστειών.
Στη λαογραφία μας ο Φλεβάρης έχει ένα ωραιότατο παραμύθι. Βγήκε λέει η βοσκοπούλα ( η ποιμενίς για να θυμηθούμε λίγο τον Παπαδιαμάντη) τον Μάρτη είδε τον καιρό χαρά θεού έβγαλε τα πρόβατά της να βοσκήσουν και κορόiδεψε τον Μάρτη « Δε σε φοβάμαι εσένα μωρέ Μάρτη» Θύμωσε τότε ο Μάρτης και δανείστηκε τρεις μέρες βροχερές από τις τελευταίες του αδερφού του Φλεβάρη και την έκανε τουλούμι στο νερό κι αυτή και τα ζωντανά της γι αυτό και λείπουν τρεις μέρες από τον Φλεβάρη.
Οι σημαντικότερες γιορτές με τις οποίες ανοίγει ο μήνας είναι του αγίου Τρύφωνα την 1η του μήνα ,της Υπαπαντής του Κυρίου την 2α (λένε πως ότι καιρό κάνει αυτή την ημέρα, τον ίδιο θα`χουμε σαράντα μέρες – ωχ!!!) και του Αγίου Συμεών του Θεοδόχου την 3η του μηνός. Πάντως η πιο περίεργη γιορτή είναι του Αγίου Κασσιανού που γιορτάζει στις 29 Φεβρουαρίου δηλαδή κάθε 4 χρόνια.!!!
Ακόμη στις 10 του μήνα γιορτάζει ο Άγιος Χαράλαμπος και στις 19 η Αγία Φιλοθέη ημέρα του μαρτυρικού θανάτου της το 1589.Το σπίτι της βρισκότανε εκεί που σήμερα βρίσκεται το μέγαρο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, το δε διατηρημένο λείψανό της φυλάσσεται στον Μητροπολιτικό Ναό της Αθήνας.
Στη λογοτεχνία υπάρχουν, ανάμεσα στα πολλά, δυο τετράστιχα ¨
Φλεβάρης των φλεβών κουτσό ποτάμι /κυλάει σαν παράπονο στο τζάμι /Σάββατο των ψυχών κρυφοδακρύζει /στα σπίτια των απόντων φτερουγίζει
Και : Η νύχτα Φαρισαίου και τελώνου /Αθώος ξένου αίματος και πόνου /ανάβει της αγάπης τα λυχνάρια / και τα παλιά διαβάζει συναξάρια.
Καλό μήνα σε όλους. Αδερφοί μου αναγνώστες, αισιοδοξείτε. Μη χάνετε την πίστη σας
Σταύρος Ιντζεγιάννης



































Εν κατακλείδι
Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΜΑΣ

Τον τελευταίο καιρό –κάπου τριάντα χρόνια για να είμαστε ειλικρινείς- η συχνότερη αναφορά είναι στην κρίση. Βρισκόμαστε στην κρίσιμη φάση των διαπραγματεύσεων, λέει η κυβέρνηση .Το ίδιο και ο πρωθυπουργός που ετοιμάζεται να μετάσχει στην κρίσιμη συνεδρίαση του eurogroup το οποίο συνέρχεται για να εξετάσει την κρισιμότητα των αποφάσεων, για το κρίσιμο θέμα του P.S.I το οποίο βρίσκεται στην κρισιμότερη καμπή του.
Mιλάμε για κρίση θεσμών. Για κρίση αξιών. Για κρίση πολιτικής και πολιτικών. Για την κρίση μισθών και συντάξεων. Με την κρίση ξυπνάμε. Με την κρίση κοιμόμαστε. Όπως έλεγε η παλιά διαφήμιση « η πρώτη φροντίς το πρωί και η τελευταία το βράδι» Είχε παντρέψει η νονά η Αιμιλία την κόρη της τη Νένα κομμάτι ζωηρή βέβαια, αλλά με καλή προίκα( η οποία ως γνωστόν εξαγνίζει παν αμάρτημα παρ` αυτής πραχθέν και όχι μόνο λόγω ή διανοία αλλά και έργω. Να μη το κάνω πιο λιανά) και ανήσυχη, όπως όλες οι μανάδες που νομίζουν ότι οι κόρες τους δεν έχουν ιδέα για το πώς το τρίβουν το πιπέρι, πήρε την άλλη μέρα πρωί- πρωί τηλέφωνο να μάθει τα καθέκαστα. Βλέπετε δε ζούμε πια στην εποχή ( όποιος πρόλαβε- πρόλαβε ) όπου ο γαμπρός έβγαινε στο μπαλκόνι και ανέμιζε τα σεντόνια για να δει η γειτονιά τα πειστήρια της παρθενίας.
- Νένα μου για πες μου, καλός ο Μήτσος;
- Ου , ου μάνα που να στα λέω. Κολυνός – κολυνός!
Κολυνός; Που να καταλάβει η αθώα νονά μου. Ρώτησε δεξιά, αριστερά. Μωρή της εξήγησε ο περιπτεράς, θα πει η πρώτη φροντίδα το πρωί και η τελευταία το βράδι. Καλοπερνάει η Νένα σου.
Κάπως έτσι κι εμείς. .Με την κρίση ξυπνάμε , με την κρίση κοιμόμαστε. Αδιανόητο να υπάρξει συζήτηση σοβαρή ή ευτράπελη, άρθρο, οικονομική ανάλυση ή γελοιογραφία που να μην αναφέρεται στην κρίση Η κρίση της ηγεσίας στην κοινοβουλευτική ομάδα του Πασόκ. Η κρίση της οικονομίας στην κυβέρνηση, η κρίση της οικογένειας. Ακόμη και η σεξουαλική κρίση. Κάποτε τα φορτώνανε στη γυναίκα που τη λέγανε ανίκανη, στείρα , κρυόκωλη και ένα σωρό άλλα. Σήμερα που σηκώθηκαν τα πόδια και βαράνε το κεφάλι και πήραν τα μυαλά των γυναικών αέρα, τα φορτώνουνε όλα στους άντρες. «Εγώ η καψερή κάνω ότι μπορώ, αλλά αυτός…γυρίζει πλευρό και κοιμάται»
Είχε δεν είχε η Σοφία του Κ… πήγε σ` έναν ανδρολόγο , να τον συμβουλευτεί. Της έδωσε εκείνος ένα χάπι να το ρίξει στον καφέ του κρυφά .αλλά – τίποτε. Της έδωσε ισχυρότερο , πάλι τίποτε. Με το τρίτο τσαντίστηκε κι ο γιατρός. Τι διάβολο, θα σκίσω το πτυχίο μου. Φωνάζει τον Μηνά και τον κλείνει σε ένα δωμάτιο με μια νοσηλεύτρια σεξόβομβα. Σε ένα τέταρτο, βγαίνει έξαλλη η κοπέλα. Τι μου λες γιατρέ ότι δε μπορεί , αυτός θα πηδήσει κι εσένα.
-Έλα εδώ, του λέει ο γιατρός του Μηνά, τι παραπονιέται η γυναίκα σου.
«Γιατρέ μου ποιος σου είπε ότι δε μπορώ. Με τη γυναίκα μου δε μπορώ, με τις άλλες τα πάω χαρά. Φέρε μου κι άλλες» !!!
Για κρίση μιλάει ο πρωθυπουργός. Για κρίση μιλάει η αντιπολίτευση. Για κρίση μιλάει η τρόικα. Για κρίση στην Ελληνική οικονομία ωρύεται ο Σόιμπλε, ξεχνώντας ότι αυτοί μας δίνανε τα λεφτά, για να ψωνίσουμε από αυτούς τα σκάρτα υποβρύχια. Για κρίση μιλάνε οι βιομήχανοι που καμώνονται ότι δε θέλουν τα κατώτατα ημερομίσθια ,για κρίση μιλάνε οι εργαζόμενοι που αναγκάζονται να υπογράψουν για μια κούπα ρύζι και για κρίση μιλάνε και οι βουλευτές που όμως τα δικά τους λεφτά βρίσκονται στο απυρόβλητο.
Για την κρίση της παιδείας μιλάνε οι εκπαιδευτικοί αλλά και οι μαθητές και οι γονείς. Για τη κρίση της εφηβείας μιλάμε αναθεματίζοντας τα οργισμένα νιάτα, δικαιολογώντας βέβαια τα δικά μας παιδιά, αλλά βρίζοντας τα ξένα.
Πάντως η χειρότερη κρίση, ότι και να μου πείτε, είναι η κρίση της ηλικίας κι ας επιμένει ο τραγουδιστής, τι σαράντα – τι πενήντα –τι εξήντα. Κακά τα ψέματα. Κάτι ήξερε ο Ροϊδης που έλεγε. Όταν ήμουν νέος φοβόμουνα μη μου πούνε όχι. Σήμερα στα εξηνταπέντε τρέμω μη μου πούνε …ναι.
Αυτή και αν είναι κρίση!!!
Σταύρος Ιντζεγιαννης