ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ
Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ (1898-1975)
« Το δάνειον δεν πρέπει να το στοχάζεσθε πολλά μεγάλην ευεργασίαν και εις αυτόν τον διάβολον ήθελαν μετά χαράς δανείσει αργύρια αν ο διάβολος είχε να τους ασφαλίσει με ενέχυρα » -Αδαμάντιος Κοραής
Πρέπει να ομολογηθεί ότι ο Χαρίλαος Τρικούπης αν και χαρακτηρίσθηκε ως φορομπήχτης ( φόροι επί του πετρελαίου, καπνού, οινοπνευματωδών) υπήρξε όντως μεταρρυθμιστής .ΕΜΕΙΩΣΕ τους βουλευτάς σε 150. Θέσπισε ως εκλογική περιφέρεια τον νομό αντί της επαρχίας. Αναμόρφωσε την σχολή Ευελπίδων , συνέχισε τη διάνοιξη της διώρυγος της Κορίνθου και την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής από Πειραιά σε Βόρειο Ελλάδα. Καθόρισε τη μονιμότητα των Δημοσίων Υπαλλήλων ( Κάθε κόμμα απέλυε τους προηγούμενους και έβαζε τους δικούς του). Διέλυσε τις παρακρατικές οργανώσεις .Παρήγγειλε στη Γαλλία τα θωρηκτά Ψαρά, Ύδρα, Σπέτσες που εξασφάλισαν την υπεροπλία στο Αιγαίο και ΑΡΝΗΘΗΚΕ στις πιστώτριες δυνάμεις τον έλεγχον των οικονομικών του κράτους .Αυτό καθώς και η αγανάκτηση λόγω των φόρων και η ομολογία της πτώχευσης, οδήγησαν στην πτώση του στις εκλογές του 1895.
Η κυβέρνηση Δηλιγιάννη ( κι αυτός αρνήθηκε στην αρχή τον έλεγχο των δανειστών) βρέθηκε στη δίνη της διένεξης Βρετανίας – Γερμανίας και οδηγήθηκε στον πόλεμο του 1897 ( 5 Απριλίου) και στην ταπεινωτική ήττα με την οποία υποχρεωθήκαμε να καταβάλουμε αποζημίωση στην Τουρκία 4 εκατομ τουρκικές λίρες και χάσαμε τα εδάφη βορείως της Λαρίσης. Παρά ταύτα κερδίσαμε την Κρήτη όπου παρά την τυπική εποπτεία του Σουλτάνου διορίσθηκε ύπατος Αρμοστής ο Πρίγκηψ Γεώργιος.
Έτσι αρχίζει ξανά ο εξωτερικός δανεισμός και δημιουργείται η Δ.Ο.Ε ( Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος) που εισπράττει τους φόρους από το αλάτι ,πετρέλαιο, τράπουλες , τσιγαρόχαρτο, σπίρτα, και σμυρίδα. Είναι το… μνημόνιο του 1898 που θα καταργηθεί το 1978, δηλαδή ύστερα από 80 ολόκληρα χρόνια !!!
Αυτή ήταν μια από τις αιτίες που οδήγησαν σε μαρασμό τη ελληνική οικονομία ( κάθε σύγκριση με τη σημερινή πραγματικότητα είναι απλώς …σύμπτωση !!!)
Τη περίοδο από 1902 έως τον Μάρτιο του 1914 συνομολογήθηκαν 4 νέα Δάνεια για τις ανάγκες των πολέμων 12-13, την ενσωμάτωση των νέων χωρών και την εξυπηρετήση των ήδη υπαρχόντων χρεών , συνολικά 521 εκατομ χρυσών φράγκων. Παρά την ήττα όμως στη Μ. Ασία η πτώχευση αποφεύγεται προσωρινά καθώς ο Πρωτοπαπαδάκης κάνει εσωτερικό αναγκαστικό δάνειο και κόβει στη μέση το χαρτονόμισμα. Στην αποφυγή της πτώχευσης συμβάλλει και το προσφυγικό δάνειο υπό την αιγίδα της Κ.Τ.Ε (Κοινωνία των Εθνών)
Η πτώχευση επέρχεται μοιραία το 1932 οπότε η Ελλάδα χρωστάει στο εξωτερικό 2,863 Δις χρυσά φράγκα !!!
Ο Σπύρος Μαρκεζίνης θα κάνει το 1952 τον τελικό διακανονισμό όλων των προπολεμικών χρεών της Ελλάδος .Η πρωτοφανής ανάπτυξη ( 1952-1965) και η συγκράτηση των δημοσίων δαπανών συμμάζεψαν κατά 97 % τα δημόσια οικονομικά και οι τελικές πληρωμές εκείνων των δανείων ολοκληρώθηκαν μόλις το 1967 λίγο πριν τη δικτατορία.
Από το 1924 έως το 1931 συνομολογήθηκαν άλλα 9 εξωτερικά δάνεια 992 εκατομ φραγκων από την Αγγλία και τις ΗΠΑ κατά το 1/3 και τα υπόλοιπα από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες .
Συνολικά από το 1824 έως το 1932 είχαμε δανεισθεί 2,2 Δις χρυσά φράγκα και είχαμε αποσβέσει 2.38 Δις δηλαδή 183 περισσότερα από ότι είχαμε δανεισθεί και πάλι χρωστούσαμε 2 .863 Δις χρυσά (Έκθεση Βαρβαρέσου). Σήμερα χρωστάμε περίπου 300 Δις !!!
Από το 1932 - τέταρτη πτώχευση - μέχρι το 1945 δε θα υπάρξει δανεισμός και θα παγώσει και η εξυπηρέτηση των χρεών λόγω του πολέμου.
Την περίοδο από το 1946- 1966 λόγω του εμφυλίου οι υψηλές στρατιωτικές δαπάνες ,φθάνουν το συνολικό 27,5 % των εξόδων και θα
αποτελέσουν το άγχος των 18 ελληνικών κυβερνήσεων που θα προχωρήσουν σε 8 υποτιμήσεις Κατά μέσο όρο κάθε 5,5 μήνες άλλη κυβέρνηση και μαζί άλλη υποτίμηση.
Μέχρι το 1955 η Ελλάδα πήρε τρία εξωτερικά δάνεια 145 εκατμ δολαρίων και στη συνέχεια έως το 1967 άλλα 406 ,4 εκατομ δολάρια κυρίως από τις ΗΠΑ, Γερμανία Αγγλία .Για την εξυπηρέτηση αυτών των δανείων η Ελλάδα κατέβαλε το 128% των όσων είχε πάρει.
Την περίοδο της Δικτατορίας συνομολογήθηκαν 19 δάνεια εργοληπτικών, κυρίως, εταιρειών, με εγγύηση του Δημοσίου που θεωρούνται δάνεια.
Με τη μεταπολίτευση αρχίζει άλλος χορός δανείων αλλά η στήλη αρνείται να συνεχίσει γιατί όλα μπλέκουν με την πολιτική των ημερών μας και ο λαός λέει «όποιος φυλάει τα ρούχα του έχει τα μισά» Έχει γούστο δηλαδή να χάσουμε και τα υπόλοιπα. Στη δικτατορία του μνημονίου ζούμε δε ξέρεις τι σου ξημερώνει. Ψέματα ;
Σταυρος Ιντζεγιάννης
Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010
Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010
εν κατακλειδι
ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ
Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ (1898-1975)
« Το δάνειον δεν πρέπει να το στοχάζεσθε πολλά μεγάλην ευεργασίαν και εις αυτόν τον διάβολον ήθελαν μετά χαράς δανείσει αργύρια αν ο διάβολος είχε να τους ασφαλίσει με ενέχυρα » -Αδαμάντιος Κοραής
Πρέπει να ομολογηθεί ότι ο Χαρίλαος Τρικούπης αν και χαρακτηρίσθηκε ως φορομπήχτης ( φόροι επί του πετρελαίου, καπνού, οινοπνευματωδών) υπήρξε όντως μεταρρυθμιστής .ΕΜΕΙΩΣΕ τους βουλευτάς σε 150. Θέσπισε ως εκλογική περιφέρεια τον νομό αντί της επαρχίας. Αναμόρφωσε την σχολή Ευελπίδων , συνέχισε τη διάνοιξη της διώρυγος της Κορίνθου και την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής από Πειραιά σε Βόρειο Ελλάδα. Καθόρισε τη μονιμότητα των Δημοσίων Υπαλλήλων ( Κάθε κόμμα απέλυε τους προηγούμενους και έβαζε τους δικούς του). Διέλυσε τις παρακρατικές οργανώσεις .Παρήγγειλε στη Γαλλία τα θωρηκτά Ψαρά, Ύδρα, Σπέτσες που εξασφάλισαν την υπεροπλία στο Αιγαίο και ΑΡΝΗΘΗΚΕ στις πιστώτριες δυνάμεις τον έλεγχον των οικονομικών του κράτους .Αυτό καθώς και η αγανάκτηση λόγω των φόρων και η ομολογία της πτώχευσης, οδήγησαν στην πτώση του στις εκλογές του 1895.
Η κυβέρνηση Δηλιγιάννη ( κι αυτός αρνήθηκε στην αρχή τον έλεγχο των δανειστών) βρέθηκε στη δίνη της διένεξης Βρετανίας – Γερμανίας και οδηγήθηκε στον πόλεμο του 1897 ( 5 Απριλίου) και στην ταπεινωτική ήττα με την οποία υποχρεωθήκαμε να καταβάλουμε αποζημίωση στην Τουρκία 4 εκατομ τουρκικές λίρες και χάσαμε τα εδάφη βορείως της Λαρίσης. Παρά ταύτα κερδίσαμε την Κρήτη όπου παρά την τυπική εποπτεία του Σουλτάνου διορίσθηκε ύπατος Αρμοστής ο Πρίγκηψ Γεώργιος.
Έτσι αρχίζει ξανά ο εξωτερικός δανεισμός και δημιουργείται η Δ.Ο.Ε ( Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος) που εισπράττει τους φόρους από το αλάτι ,πετρέλαιο, τράπουλες , τσιγαρόχαρτο, σπίρτα, και σμυρίδα. Είναι το… μνημόνιο του 1898 που θα καταργηθεί το 1978, δηλαδή ύστερα από 80 ολόκληρα χρόνια !!!
Αυτή ήταν μια από τις αιτίες που οδήγησαν σε μαρασμό τη ελληνική οικονομία ( κάθε σύγκριση με τη σημερινή πραγματικότητα είναι απλώς …σύμπτωση !!!)
Τη περίοδο από 1902 έως τον Μάρτιο του 1914 συνομολογήθηκαν 4 νέα Δάνεια για τις ανάγκες των πολέμων 12-13, την ενσωμάτωση των νέων χωρών και την εξυπηρετήση των ήδη υπαρχόντων χρεών , συνολικά 521 εκατομ χρυσών φράγκων. Παρά την ήττα όμως στη Μ. Ασία η πτώχευση αποφεύγεται προσωρινά καθώς ο Πρωτοπαπαδάκης κάνει εσωτερικό αναγκαστικό δάνειο και κόβει στη μέση το χαρτονόμισμα. Στην αποφυγή της πτώχευσης συμβάλλει και το προσφυγικό δάνειο υπό την αιγίδα της Κ.Τ.Ε (Κοινωνία των Εθνών)
Η πτώχευση επέρχεται μοιραία το 1932 οπότε η Ελλάδα χρωστάει στο εξωτερικό 2,863 Δις χρυσά φράγκα !!!
Ο Σπύρος Μαρκεζίνης θα κάνει το 1952 τον τελικό διακανονισμό όλων των προπολεμικών χρεών της Ελλάδος .Η πρωτοφανής ανάπτυξη ( 1952-1965) και η συγκράτηση των δημοσίων δαπανών συμμάζεψαν κατά 97 % τα δημόσια οικονομικά και οι τελικές πληρωμές εκείνων των δανείων ολοκληρώθηκαν μόλις το 1967 λίγο πριν τη δικτατορία.
Από το 1924 έως το 1931 συνομολογήθηκαν άλλα 9 εξωτερικά δάνεια 992 εκατομ φραγκων από την Αγγλία και τις ΗΠΑ κατά το 1/3 και τα υπόλοιπα από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες .
Συνολικά από το 1824 έως το 1932 είχαμε δανεισθεί 2,2 Δις χρυσά φράγκα και είχαμε αποσβέσει 2.38 Δις δηλαδή 183 περισσότερα από ότι είχαμε δανεισθεί και πάλι χρωστούσαμε 2 .863 Δις χρυσά (Έκθεση Βαρβαρέσου). Σήμερα χρωστάμε περίπου 300 Δις !!!
Από το 1932 - τέταρτη πτώχευση - μέχρι το 1945 δε θα υπάρξει δανεισμός και θα παγώσει και η εξυπηρέτηση των χρεών λόγω του πολέμου.
Την περίοδο από το 1946- 1966 λόγω του εμφυλίου οι υψηλές στρατιωτικές δαπάνες ,φθάνουν το συνολικό 27,5 % των εξόδων και θα
αποτελέσουν το άγχος των 18 ελληνικών κυβερνήσεων που θα προχωρήσουν σε 8 υποτιμήσεις Κατά μέσο όρο κάθε 5,5 μήνες άλλη κυβέρνηση και μαζί άλλη υποτίμηση.
Μέχρι το 1955 η Ελλάδα πήρε τρία εξωτερικά δάνεια 145 εκατμ δολαρίων και στη συνέχεια έως το 1967 άλλα 406 ,4 εκατομ δολάρια κυρίως από τις ΗΠΑ, Γερμανία Αγγλία .Για την εξυπηρέτηση αυτών των δανείων η Ελλάδα κατέβαλε το 128% των όσων είχε πάρει.
Την περίοδο της Δικτατορίας συνομολογήθηκαν 19 δάνεια εργοληπτικών, κυρίως, εταιρειών, με εγγύηση του Δημοσίου που θεωρούνται δάνεια.
Με τη μεταπολίτευση αρχίζει άλλος χορός δανείων αλλά η στήλη αρνείται να συνεχίσει γιατί όλα μπλέκουν με την πολιτική των ημερών μας και ο λαός λέει «όποιος φυλάει τα ρούχα του έχει τα μισά» Έχει γούστο δηλαδή να χάσουμε και τα υπόλοιπα. Στη δικτατορία του μνημονίου ζούμε δε ξέρεις τι σου ξημερώνει. Ψέματα ;
Σταυρος Ιντζεγιάννης
Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ (1898-1975)
« Το δάνειον δεν πρέπει να το στοχάζεσθε πολλά μεγάλην ευεργασίαν και εις αυτόν τον διάβολον ήθελαν μετά χαράς δανείσει αργύρια αν ο διάβολος είχε να τους ασφαλίσει με ενέχυρα » -Αδαμάντιος Κοραής
Πρέπει να ομολογηθεί ότι ο Χαρίλαος Τρικούπης αν και χαρακτηρίσθηκε ως φορομπήχτης ( φόροι επί του πετρελαίου, καπνού, οινοπνευματωδών) υπήρξε όντως μεταρρυθμιστής .ΕΜΕΙΩΣΕ τους βουλευτάς σε 150. Θέσπισε ως εκλογική περιφέρεια τον νομό αντί της επαρχίας. Αναμόρφωσε την σχολή Ευελπίδων , συνέχισε τη διάνοιξη της διώρυγος της Κορίνθου και την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής από Πειραιά σε Βόρειο Ελλάδα. Καθόρισε τη μονιμότητα των Δημοσίων Υπαλλήλων ( Κάθε κόμμα απέλυε τους προηγούμενους και έβαζε τους δικούς του). Διέλυσε τις παρακρατικές οργανώσεις .Παρήγγειλε στη Γαλλία τα θωρηκτά Ψαρά, Ύδρα, Σπέτσες που εξασφάλισαν την υπεροπλία στο Αιγαίο και ΑΡΝΗΘΗΚΕ στις πιστώτριες δυνάμεις τον έλεγχον των οικονομικών του κράτους .Αυτό καθώς και η αγανάκτηση λόγω των φόρων και η ομολογία της πτώχευσης, οδήγησαν στην πτώση του στις εκλογές του 1895.
Η κυβέρνηση Δηλιγιάννη ( κι αυτός αρνήθηκε στην αρχή τον έλεγχο των δανειστών) βρέθηκε στη δίνη της διένεξης Βρετανίας – Γερμανίας και οδηγήθηκε στον πόλεμο του 1897 ( 5 Απριλίου) και στην ταπεινωτική ήττα με την οποία υποχρεωθήκαμε να καταβάλουμε αποζημίωση στην Τουρκία 4 εκατομ τουρκικές λίρες και χάσαμε τα εδάφη βορείως της Λαρίσης. Παρά ταύτα κερδίσαμε την Κρήτη όπου παρά την τυπική εποπτεία του Σουλτάνου διορίσθηκε ύπατος Αρμοστής ο Πρίγκηψ Γεώργιος.
Έτσι αρχίζει ξανά ο εξωτερικός δανεισμός και δημιουργείται η Δ.Ο.Ε ( Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος) που εισπράττει τους φόρους από το αλάτι ,πετρέλαιο, τράπουλες , τσιγαρόχαρτο, σπίρτα, και σμυρίδα. Είναι το… μνημόνιο του 1898 που θα καταργηθεί το 1978, δηλαδή ύστερα από 80 ολόκληρα χρόνια !!!
Αυτή ήταν μια από τις αιτίες που οδήγησαν σε μαρασμό τη ελληνική οικονομία ( κάθε σύγκριση με τη σημερινή πραγματικότητα είναι απλώς …σύμπτωση !!!)
Τη περίοδο από 1902 έως τον Μάρτιο του 1914 συνομολογήθηκαν 4 νέα Δάνεια για τις ανάγκες των πολέμων 12-13, την ενσωμάτωση των νέων χωρών και την εξυπηρετήση των ήδη υπαρχόντων χρεών , συνολικά 521 εκατομ χρυσών φράγκων. Παρά την ήττα όμως στη Μ. Ασία η πτώχευση αποφεύγεται προσωρινά καθώς ο Πρωτοπαπαδάκης κάνει εσωτερικό αναγκαστικό δάνειο και κόβει στη μέση το χαρτονόμισμα. Στην αποφυγή της πτώχευσης συμβάλλει και το προσφυγικό δάνειο υπό την αιγίδα της Κ.Τ.Ε (Κοινωνία των Εθνών)
Η πτώχευση επέρχεται μοιραία το 1932 οπότε η Ελλάδα χρωστάει στο εξωτερικό 2,863 Δις χρυσά φράγκα !!!
Ο Σπύρος Μαρκεζίνης θα κάνει το 1952 τον τελικό διακανονισμό όλων των προπολεμικών χρεών της Ελλάδος .Η πρωτοφανής ανάπτυξη ( 1952-1965) και η συγκράτηση των δημοσίων δαπανών συμμάζεψαν κατά 97 % τα δημόσια οικονομικά και οι τελικές πληρωμές εκείνων των δανείων ολοκληρώθηκαν μόλις το 1967 λίγο πριν τη δικτατορία.
Από το 1924 έως το 1931 συνομολογήθηκαν άλλα 9 εξωτερικά δάνεια 992 εκατομ φραγκων από την Αγγλία και τις ΗΠΑ κατά το 1/3 και τα υπόλοιπα από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες .
Συνολικά από το 1824 έως το 1932 είχαμε δανεισθεί 2,2 Δις χρυσά φράγκα και είχαμε αποσβέσει 2.38 Δις δηλαδή 183 περισσότερα από ότι είχαμε δανεισθεί και πάλι χρωστούσαμε 2 .863 Δις χρυσά (Έκθεση Βαρβαρέσου). Σήμερα χρωστάμε περίπου 300 Δις !!!
Από το 1932 - τέταρτη πτώχευση - μέχρι το 1945 δε θα υπάρξει δανεισμός και θα παγώσει και η εξυπηρέτηση των χρεών λόγω του πολέμου.
Την περίοδο από το 1946- 1966 λόγω του εμφυλίου οι υψηλές στρατιωτικές δαπάνες ,φθάνουν το συνολικό 27,5 % των εξόδων και θα
αποτελέσουν το άγχος των 18 ελληνικών κυβερνήσεων που θα προχωρήσουν σε 8 υποτιμήσεις Κατά μέσο όρο κάθε 5,5 μήνες άλλη κυβέρνηση και μαζί άλλη υποτίμηση.
Μέχρι το 1955 η Ελλάδα πήρε τρία εξωτερικά δάνεια 145 εκατμ δολαρίων και στη συνέχεια έως το 1967 άλλα 406 ,4 εκατομ δολάρια κυρίως από τις ΗΠΑ, Γερμανία Αγγλία .Για την εξυπηρέτηση αυτών των δανείων η Ελλάδα κατέβαλε το 128% των όσων είχε πάρει.
Την περίοδο της Δικτατορίας συνομολογήθηκαν 19 δάνεια εργοληπτικών, κυρίως, εταιρειών, με εγγύηση του Δημοσίου που θεωρούνται δάνεια.
Με τη μεταπολίτευση αρχίζει άλλος χορός δανείων αλλά η στήλη αρνείται να συνεχίσει γιατί όλα μπλέκουν με την πολιτική των ημερών μας και ο λαός λέει «όποιος φυλάει τα ρούχα του έχει τα μισά» Έχει γούστο δηλαδή να χάσουμε και τα υπόλοιπα. Στη δικτατορία του μνημονίου ζούμε δε ξέρεις τι σου ξημερώνει. Ψέματα ;
Σταυρος Ιντζεγιάννης
Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010
ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ
ΔΑΝΕΙΚΑ …ΚΙ ΑΓΥΡΙΣΤΑ
Μας αρέσει ή όχι ζούμε κάτω από την πίεση του περίφημου μνημονίου με το οποίο το Δ.Ν.Τ και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας προσπαθούν όχι βέβαια να συμμορφώσουν το οικονομικό χάος που έχει απαξιώσει την πολιτική ζωή της Ελλάδος , αλλά να εξασφαλίσουν τα λεφτά που μας δανείζουν με το αζημίωτο, όπως παλαιά με την αλίστου μνήμης Δ.Ο.Ε-( Δηλαδή την είσπραξη εκ μέρους των δανειστών μας των φόρων από τα σπίρτα, τράπουλες ,τσιγαρόχαρτο, αλάτι, πετρέλαιο σμυρίδα Νάξου)
Αξίζει για την επικαιρότητα, να κάνουμε μια αναδρομή στα δάνεια που πήρε η Ελλάδα από την εποχή της ανεξαρτησίας και τα οποία εγκλώβισαν από τότε, την οικονομική μας ζωή. Το πώς τα καταφέρνουμε κάθε φορά να επιζούμε είναι μια άλλη ιστορία. Απόγονοι του Καραγκιόζη είμαστε .Αλίμονο να μη τα καταφέρναμε.
Το πρώτο δάνειο της ανεξαρτησίας το πήραμε το 1824 το οποίο είχε ονομαστική αξία 800.000 στερλίνες από τις οποίες έφτασαν στα χέρια μας μόνο 308.000 και πολεμοφόδια 11.900 στερλίνες.
Αναλαμβάνοντας το 1825 ο Ζαϊμης στο ταμείο υπήρχαν μόνο 16 γρόσια ούτε μία λίρα . Από τότε !!!
Το δεύτερο δάνειο το 1825 είχε ονομαστική αξία 2.000.000 από τις οποίες έφτασαν στα χέρια μας μόλις 529.000 καθώς από το αρχικό ποσό κρατήθηκαν διάφορα ποσά για τόκους – έξοδα- μεσιτικά( και μίζες βέβαια. Αμφιβάλλετε;) και εξόφληση μέρους προηγουμένου δανείου (Πηγή : Τάσος Ηλιαδάκης)
Από τις υπόλοιπες 529.000 εστάλησαν στην Αμερική 156.000 για να κατασκευαστούν δύο ατμοκίνητες φρεγάτες και 126.000 στην Αγγλία για 6 ατμοκίνητα πλοία. Ακόμη ποσό 137.000 για μισθοδοσία του ναυάρχου Κόχραν (με το αζημίωτο ο ναύαρχος ε;)και υπόλοιπο 190.000 για τον εμφύλιο σπαραγμό που μας έδερνε από τότε, την ώρα που ο Ιμπραήμ έφτανε ανενόχλητος στην Πελοπόννησο και εμείς βγάζαμε τα μάτια μας.
Οι ιστορικοί, μάλιστα, θεωρούν ότι το δάνειο, ήταν ένα από τα αίτια για τον εμφύλιο ,γιατί κάθε κόμμα σπαταλούσε υπέρ αυτού σε εξαγορά βουλευτών –ψηφοφόρων-διορισμούς και μισθοδοσία κυρίως στρατιωτικών σε σημείο ώστε να έχει η Ελλάδα 12.000 αξιωματικούς και υπαξιωματικούς για 20.000 στρατιώτες. Λέγεται ότι ο Γκούρας δήλωνε μισθοδοσία 12.000 στρατιωτών ενώ είχε μόνο.3.000 !!!(πηγή Παπατσώνης)
Από αυτό και η λαϊκή ρήση : Ο καπετάν ένας !
Για να σωθεί ο Μεσολόγγι δεν απομείνανε παρά μόνο 20.000.(Παπαρηγόπουλος)
Είναι η εποχή που η Ελλάδα ονομάσθηκε… Ψωροκώσταινα !!!
Δεν είναι απίθανο ότι και η ναυμαχία του Ναυαρίνου τον Οκτώβρη του 1827 που η επανάσταση φαινότανε να καταρρέει, δεν έγινε από φιλελληνισμό και μόνο, αλλά γιατί με τη διάλυση του Ελληνικού κράτους οι Αγγλογάλλοι θα χάνανε τα λεφτά που μας είχαν δανείσει (Γι αυτό λέμε, ότι και σήμερα, δεν συμφέρει να μας αφήσουν να βουλιάξουμε. Μας κρατάνε για το δικό τους συμφέρον)
Επί Όθωνος οι τρεις Μ. Δυνάμεις εγγυήθηκαν 60 εκατομ. Γαλ. Φράγκα σε τρεις δόσεις από τις οποίες πήραμε μόνο τις δύο τα 40.Τα υπόλοιπα ουδέποτε δόθηκαν Αλλά και από τα 40.εκατ. τα μισά κρατηθήκαν από τους δανειστές για προεξόφληση τόκων –μεσιτικά – (κάποιοι πήραν και τo… δώρο τους) και το υπόλοιπο σπαταλήθηκε σε μισθοδοσίες και έξοδα των Βαυαρών. Είχαμε να ταϊσουμε κι αυτούς βάσει…μνημονίου όπως γίνεται καλή ώρα με τη Τρόικα τώρα που κάθονται τρων και πίνουν και τη φτώχεια φοβερίζουν. Θα πείτε ότι αυτοί είναι μόνο τρεις.. Αμ δε. Υπάρχουν γύρω τους ένα σωρό στελέχοι τραπεζών και σύμβουλοι… πολυφαγάδες !
Τελικά στο τέλος της Οθωνικής περιόδου χρωστούσαμε τριπλάσια από εκείνα που είχαμε πάρει. Είμαστε …ατσίδες!
Επί Τρικούπη συνήφθησαν εφτά δάνεια με ληστρικούς όρους έως την τραγική ομολογία του :Κύριοι δυστυχώς επτωχεύσαμεν.( Για την ιστορία η ακριβής φράση ήταν : Κύριοι αδυνατούμε να εκπληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας )
Από εκεί και πέρα πήραμε κατά σειρά το 1879, 60 εκατ. Γαλλικά φράγκα – Το 1881, 120 εκατ .-το 1884, 100 εκατ.-το 1887, 135 εκατ.- το 1889, 155 εκατ. και το 1890, 89 εκτ. για την κατασκευή του σιδηροδρόμου Πειραιά – Λάρισας .Τα περισσότερα από την τράπεζα Κων/πολεως του Ανδρέα Συγγρού ο οποίος ήλεγχε και τις εταιρείες που είχαν αναλάβει τα έργα και με επιτόκια που εκυμαίνοντο μεταξύ 5,5% -8,5% !!!
Όπως έλεγε ο συγχωρεμένος , κανείς δε σε δανείζει αν δεν έχει συμφέρον να το κάνει .Ψέματα ;
Πάντως από το συνολικό ποσό των 643 εκατ. Χρυσών Γαλ φράγκων θα εισπράξαμε μόνο τα 443 εκατ. ενώ για τοκοχρεωλύσια καταβλήθηκαν 455 εκατ. Δηλαδή περισσότερα από αυτά που πήραμε.
Μοιραία η χρεοκοπία. Η ιστορία όμως τραβάει πολύ μακριά .
Γι αυτό την άλλη Δευτέρα η συνέχεια
Σταύρος Ιντζεγιαννης
ΔΑΝΕΙΚΑ …ΚΙ ΑΓΥΡΙΣΤΑ
Μας αρέσει ή όχι ζούμε κάτω από την πίεση του περίφημου μνημονίου με το οποίο το Δ.Ν.Τ και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας προσπαθούν όχι βέβαια να συμμορφώσουν το οικονομικό χάος που έχει απαξιώσει την πολιτική ζωή της Ελλάδος , αλλά να εξασφαλίσουν τα λεφτά που μας δανείζουν με το αζημίωτο, όπως παλαιά με την αλίστου μνήμης Δ.Ο.Ε-( Δηλαδή την είσπραξη εκ μέρους των δανειστών μας των φόρων από τα σπίρτα, τράπουλες ,τσιγαρόχαρτο, αλάτι, πετρέλαιο σμυρίδα Νάξου)
Αξίζει για την επικαιρότητα, να κάνουμε μια αναδρομή στα δάνεια που πήρε η Ελλάδα από την εποχή της ανεξαρτησίας και τα οποία εγκλώβισαν από τότε, την οικονομική μας ζωή. Το πώς τα καταφέρνουμε κάθε φορά να επιζούμε είναι μια άλλη ιστορία. Απόγονοι του Καραγκιόζη είμαστε .Αλίμονο να μη τα καταφέρναμε.
Το πρώτο δάνειο της ανεξαρτησίας το πήραμε το 1824 το οποίο είχε ονομαστική αξία 800.000 στερλίνες από τις οποίες έφτασαν στα χέρια μας μόνο 308.000 και πολεμοφόδια 11.900 στερλίνες.
Αναλαμβάνοντας το 1825 ο Ζαϊμης στο ταμείο υπήρχαν μόνο 16 γρόσια ούτε μία λίρα . Από τότε !!!
Το δεύτερο δάνειο το 1825 είχε ονομαστική αξία 2.000.000 από τις οποίες έφτασαν στα χέρια μας μόλις 529.000 καθώς από το αρχικό ποσό κρατήθηκαν διάφορα ποσά για τόκους – έξοδα- μεσιτικά( και μίζες βέβαια. Αμφιβάλλετε;) και εξόφληση μέρους προηγουμένου δανείου (Πηγή : Τάσος Ηλιαδάκης)
Από τις υπόλοιπες 529.000 εστάλησαν στην Αμερική 156.000 για να κατασκευαστούν δύο ατμοκίνητες φρεγάτες και 126.000 στην Αγγλία για 6 ατμοκίνητα πλοία. Ακόμη ποσό 137.000 για μισθοδοσία του ναυάρχου Κόχραν (με το αζημίωτο ο ναύαρχος ε;)και υπόλοιπο 190.000 για τον εμφύλιο σπαραγμό που μας έδερνε από τότε, την ώρα που ο Ιμπραήμ έφτανε ανενόχλητος στην Πελοπόννησο και εμείς βγάζαμε τα μάτια μας.
Οι ιστορικοί, μάλιστα, θεωρούν ότι το δάνειο, ήταν ένα από τα αίτια για τον εμφύλιο ,γιατί κάθε κόμμα σπαταλούσε υπέρ αυτού σε εξαγορά βουλευτών –ψηφοφόρων-διορισμούς και μισθοδοσία κυρίως στρατιωτικών σε σημείο ώστε να έχει η Ελλάδα 12.000 αξιωματικούς και υπαξιωματικούς για 20.000 στρατιώτες. Λέγεται ότι ο Γκούρας δήλωνε μισθοδοσία 12.000 στρατιωτών ενώ είχε μόνο.3.000 !!!(πηγή Παπατσώνης)
Από αυτό και η λαϊκή ρήση : Ο καπετάν ένας !
Για να σωθεί ο Μεσολόγγι δεν απομείνανε παρά μόνο 20.000.(Παπαρηγόπουλος)
Είναι η εποχή που η Ελλάδα ονομάσθηκε… Ψωροκώσταινα !!!
Δεν είναι απίθανο ότι και η ναυμαχία του Ναυαρίνου τον Οκτώβρη του 1827 που η επανάσταση φαινότανε να καταρρέει, δεν έγινε από φιλελληνισμό και μόνο, αλλά γιατί με τη διάλυση του Ελληνικού κράτους οι Αγγλογάλλοι θα χάνανε τα λεφτά που μας είχαν δανείσει (Γι αυτό λέμε, ότι και σήμερα, δεν συμφέρει να μας αφήσουν να βουλιάξουμε. Μας κρατάνε για το δικό τους συμφέρον)
Επί Όθωνος οι τρεις Μ. Δυνάμεις εγγυήθηκαν 60 εκατομ. Γαλ. Φράγκα σε τρεις δόσεις από τις οποίες πήραμε μόνο τις δύο τα 40.Τα υπόλοιπα ουδέποτε δόθηκαν Αλλά και από τα 40.εκατ. τα μισά κρατηθήκαν από τους δανειστές για προεξόφληση τόκων –μεσιτικά – (κάποιοι πήραν και τo… δώρο τους) και το υπόλοιπο σπαταλήθηκε σε μισθοδοσίες και έξοδα των Βαυαρών. Είχαμε να ταϊσουμε κι αυτούς βάσει…μνημονίου όπως γίνεται καλή ώρα με τη Τρόικα τώρα που κάθονται τρων και πίνουν και τη φτώχεια φοβερίζουν. Θα πείτε ότι αυτοί είναι μόνο τρεις.. Αμ δε. Υπάρχουν γύρω τους ένα σωρό στελέχοι τραπεζών και σύμβουλοι… πολυφαγάδες !
Τελικά στο τέλος της Οθωνικής περιόδου χρωστούσαμε τριπλάσια από εκείνα που είχαμε πάρει. Είμαστε …ατσίδες!
Επί Τρικούπη συνήφθησαν εφτά δάνεια με ληστρικούς όρους έως την τραγική ομολογία του :Κύριοι δυστυχώς επτωχεύσαμεν.( Για την ιστορία η ακριβής φράση ήταν : Κύριοι αδυνατούμε να εκπληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας )
Από εκεί και πέρα πήραμε κατά σειρά το 1879, 60 εκατ. Γαλλικά φράγκα – Το 1881, 120 εκατ .-το 1884, 100 εκατ.-το 1887, 135 εκατ.- το 1889, 155 εκατ. και το 1890, 89 εκτ. για την κατασκευή του σιδηροδρόμου Πειραιά – Λάρισας .Τα περισσότερα από την τράπεζα Κων/πολεως του Ανδρέα Συγγρού ο οποίος ήλεγχε και τις εταιρείες που είχαν αναλάβει τα έργα και με επιτόκια που εκυμαίνοντο μεταξύ 5,5% -8,5% !!!
Όπως έλεγε ο συγχωρεμένος , κανείς δε σε δανείζει αν δεν έχει συμφέρον να το κάνει .Ψέματα ;
Πάντως από το συνολικό ποσό των 643 εκατ. Χρυσών Γαλ φράγκων θα εισπράξαμε μόνο τα 443 εκατ. ενώ για τοκοχρεωλύσια καταβλήθηκαν 455 εκατ. Δηλαδή περισσότερα από αυτά που πήραμε.
Μοιραία η χρεοκοπία. Η ιστορία όμως τραβάει πολύ μακριά .
Γι αυτό την άλλη Δευτέρα η συνέχεια
Σταύρος Ιντζεγιαννης
Τρίτη 17 Αυγούστου 2010
Από τον Σταύρο Ιντζεγιάννη
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ…ΚΡΙΤΙΚΗΣ !
Ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε εδώ στην επαρχία, όσοι ασχολούμαστε με την κριτική ή έστω τον σχολιασμό λογοτεχνικών κειμένων ή και παρουσίαση βιβλίων -συνηθέστερα ποιητικών συλλογών μια και όλοι οι Έλληνες γράφουν ποίηση !!!-είναι ο μικρός, στενός κοινωνικός κύκλος . Συγγένειες ,γνωριμίες, κοινωνικοί δεσμοί, ακόμη και συμφέροντα , γιατί όχι;
«Θα παρακαλούσα να μου σχολιάσετε στη στήλη σας τη συλλογή μου» –γράφει και με θερμή αφιέρωση μάλιστα –φίλη της γυναίκας μου.
Να τη σχολιάσω; Πώς να τολμήσω να της γράψω ότι είναι για …πέταμα!!!
Θα μου κόψει την καλημέρα και η γυναίκα μου.
Χώρια που είναι στη μέση και εκείνη η αφιέρωση που λίγο ακόμη και θα σε κάνει να πιστέψεις ότι είσαι ό.. Σπύρος Μελάς ή ο Άλκης Θρύλος.
«Δε μου γράψατε δυο λόγια για το μυθιστόρημα της κόρης μου »μου παραποιείται ο τμηματάρχης της αδελφής μου και μαζί κι αυτή που με πιέζει: Γράψε δυο λόγια , τον έχω ανάγκη.
Είναι και η τρυφερή γνωριμία της …γνωριμίας! « Δε σου άρεσαν τα ποιήματά μου ; Γιατί δε μου γράφεις μια κριτική»
Να γράψω ότι έχει του κόσμου τις ασυνταξίες και τους παιδαριώδεις στίχους που θυμίζουν τα στιχάκια πίσω από τα ημερολόγια ;
Γελάτε ; Μάλλον !
Αλλά είναι πρόβλημα. Συναντιόμαστε κάθε μέρα .Πίνουμε καφέ. Κερνάνε – κερνάμε. Πως να τους εξηγήσεις ότι δε φτάνει να διαθέτεις χίλια ή δυο χιλιάδες ευρώ για να τυπώσεις μια συλλογή ή 3000 για ένα μυθιστόρημα αλλά δεν αρκεί .Πρέπει να ξέρεις και να γράφεις –στοιχειωδώς έστω.
Πάθημά μου προ καιρού. Η φωνή στο τηλέφωνο μου χάλασε τη μεσημεριάτικη σιέστα: Ο κύριος…;
-Ο ίδιος .Εσείς ;
-Διάβασα το σχόλιό σας για τη νουβέλα της Ε.Μ. Για όνομα του Θεού .Τη διαβάσατε ή τα γράψατε έτσι από υποχρέωση. Πέταξα 15 ευρώ. Ντροπή σας !!!
Πώς να του εξηγήσω ότι η κυρία είναι μεν αδιάβαστη –έχει μείνει στις εκθέσεις τις πρώτης λυκείου…αλλά είναι…ναι, πως να το πω, αμαρτία !
Θα πείτε -και σωστά –ότι γράφεις δυο λόγια σε μια καρτ ντε βιζίτ «Ευχαριστώ για την τιμητική αφιέρωση είναι πράγματι αξιόλογη και σας συγχαίρω. Συνεχίστε έχετε μέλλον»
Αμ δε. Παρουσιάζοντας ένα μυθιστόρημα στα φιλολογικά βραδινά στη Πάτρα ο παρουσιαστής το ξεφούρνισε ( προφανώς για να καλύψει και τη δική του αμηχανία) « Όπως γράφει και ο Σ.Ι …κ.τ .λ -πρόσθεσε και μερικά δικά του που δεν τα είχα γράψει στο σημείωμα που είχα στείλει-και …ξεμπέρδεψε αυτός, αλλά εξετέθην εγώ!
Το ερώτημα είναι .Υπάρχει κριτική (εννοώ εδώ στον μικρό κύκλο της επαρχίας)ή όλοι λειτουργούμε με τα κατά συνθήκην ψεύδη του Μαξ Νορντάου ;
Δε νομίζετε ότι είναι πρόβλημα που αξίζει να συζητηθεί;
Σταύρος Ιντζεγιάννης
Πάτρα
sindzeyan@yahoo.gr . blog. Fileas-stiv.blogspot.com
Δημοσιεύθηκε στη «Πνευματική ζωή» Τευχος 193 Ιούλιος – Αυγουστος 2010
Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ…ΚΡΙΤΙΚΗΣ !
Ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε εδώ στην επαρχία, όσοι ασχολούμαστε με την κριτική ή έστω τον σχολιασμό λογοτεχνικών κειμένων ή και παρουσίαση βιβλίων -συνηθέστερα ποιητικών συλλογών μια και όλοι οι Έλληνες γράφουν ποίηση !!!-είναι ο μικρός, στενός κοινωνικός κύκλος . Συγγένειες ,γνωριμίες, κοινωνικοί δεσμοί, ακόμη και συμφέροντα , γιατί όχι;
«Θα παρακαλούσα να μου σχολιάσετε στη στήλη σας τη συλλογή μου» –γράφει και με θερμή αφιέρωση μάλιστα –φίλη της γυναίκας μου.
Να τη σχολιάσω; Πώς να τολμήσω να της γράψω ότι είναι για …πέταμα!!!
Θα μου κόψει την καλημέρα και η γυναίκα μου.
Χώρια που είναι στη μέση και εκείνη η αφιέρωση που λίγο ακόμη και θα σε κάνει να πιστέψεις ότι είσαι ό.. Σπύρος Μελάς ή ο Άλκης Θρύλος.
«Δε μου γράψατε δυο λόγια για το μυθιστόρημα της κόρης μου »μου παραποιείται ο τμηματάρχης της αδελφής μου και μαζί κι αυτή που με πιέζει: Γράψε δυο λόγια , τον έχω ανάγκη.
Είναι και η τρυφερή γνωριμία της …γνωριμίας! « Δε σου άρεσαν τα ποιήματά μου ; Γιατί δε μου γράφεις μια κριτική»
Να γράψω ότι έχει του κόσμου τις ασυνταξίες και τους παιδαριώδεις στίχους που θυμίζουν τα στιχάκια πίσω από τα ημερολόγια ;
Γελάτε ; Μάλλον !
Αλλά είναι πρόβλημα. Συναντιόμαστε κάθε μέρα .Πίνουμε καφέ. Κερνάνε – κερνάμε. Πως να τους εξηγήσεις ότι δε φτάνει να διαθέτεις χίλια ή δυο χιλιάδες ευρώ για να τυπώσεις μια συλλογή ή 3000 για ένα μυθιστόρημα αλλά δεν αρκεί .Πρέπει να ξέρεις και να γράφεις –στοιχειωδώς έστω.
Πάθημά μου προ καιρού. Η φωνή στο τηλέφωνο μου χάλασε τη μεσημεριάτικη σιέστα: Ο κύριος…;
-Ο ίδιος .Εσείς ;
-Διάβασα το σχόλιό σας για τη νουβέλα της Ε.Μ. Για όνομα του Θεού .Τη διαβάσατε ή τα γράψατε έτσι από υποχρέωση. Πέταξα 15 ευρώ. Ντροπή σας !!!
Πώς να του εξηγήσω ότι η κυρία είναι μεν αδιάβαστη –έχει μείνει στις εκθέσεις τις πρώτης λυκείου…αλλά είναι…ναι, πως να το πω, αμαρτία !
Θα πείτε -και σωστά –ότι γράφεις δυο λόγια σε μια καρτ ντε βιζίτ «Ευχαριστώ για την τιμητική αφιέρωση είναι πράγματι αξιόλογη και σας συγχαίρω. Συνεχίστε έχετε μέλλον»
Αμ δε. Παρουσιάζοντας ένα μυθιστόρημα στα φιλολογικά βραδινά στη Πάτρα ο παρουσιαστής το ξεφούρνισε ( προφανώς για να καλύψει και τη δική του αμηχανία) « Όπως γράφει και ο Σ.Ι …κ.τ .λ -πρόσθεσε και μερικά δικά του που δεν τα είχα γράψει στο σημείωμα που είχα στείλει-και …ξεμπέρδεψε αυτός, αλλά εξετέθην εγώ!
Το ερώτημα είναι .Υπάρχει κριτική (εννοώ εδώ στον μικρό κύκλο της επαρχίας)ή όλοι λειτουργούμε με τα κατά συνθήκην ψεύδη του Μαξ Νορντάου ;
Δε νομίζετε ότι είναι πρόβλημα που αξίζει να συζητηθεί;
Σταύρος Ιντζεγιάννης
Πάτρα
sindzeyan@yahoo.gr . blog. Fileas-stiv.blogspot.com
Δημοσιεύθηκε στη «Πνευματική ζωή» Τευχος 193 Ιούλιος – Αυγουστος 2010
Πέμπτη 12 Αυγούστου 2010
EN ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ
ΕΡΩΤΙΚΗ ΑΝΟΡΕΞΙΑ
Εφτά στις δέκα Ελληνίδες δηλώνουν ερωτική ανορεξία.( Aσκητής -Ελευθεροτυπία- δημοσκόπιση 26/7/2010) αιτία η οικονομική κρίση, η επαγγελματική ανασφάλεια, η αβεβαιότητα της αυριανής ημέρας και γενικά όλη αυτή η πολιτική και κοινωνική αναστάτωση στην οποία ζει η Ελλάδα τον τελευταίο καιρό.
« Σάκη πάρ` τα χέρια σου, δεν έχω όρεξη. Εδώ ο κόσμος χάνεται κι εσένα το μυαλό… κατ` απ` το πάπλωμα» !
Η οικονομική ανασφάλεια λέει ο κ. Ασκητής επιδρά στη σεξουαλική ζωή της γυναίκας και την κάνει ανοργασμική.
Και να δεις που τα έλεγα εγώ – λέει η θεία Χαρίκλεια. Αυτή η ιστορία με το Δ.Ν.Τ δε θα μας βγει σε καλό.
Σκέψου δηλαδή, απασχολεί ακόμη και τη θεία, στα 72 της !!!
Συμφωνεί και η ανηψιά της η Ευτέρπη. « Εδώ δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει αύριο. Ακούς για απολύσεις, λένε για 20 χιλιάδες συμβασιούχους, άλλοι για 40, άλλοι για 80 και να έχω και τον Μηνά να μου θέλει ντε και καλά αγκαλίτσες και φιλάκια Πως το λένε ;Εμείς φαϊ, εμείς πιοτί δεν είχαμε , ραπανάκια για την .όρεξη . Τον στέλνεις να κοιμηθεί στον καναπέ ή όχι ;
Συμφωνεί και η γειτόνισσά μας η κυρία Ευλαμπίου: Εγώ δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου κι αυτός θέλει και να τα…σηκώσω. Άσε με έχω τις …μέρες μου!!!
Δημοσκοπήσεις, δείχνουν ότι οι Ελληνίδες ,άλλοτε από τις πιο θερμές γυναίκες- μίξη από Ανατολίτικο πάθος και Μεσογειακό ταπεραμέντο-με ιδιαίτερα ανεπτυγμένη λίμπιντο -ασυναγώνιστες στον έρωτα, έχουν επηρεαστεί από την εν γένει οικονομική δυσπραγία, σε σημείο που να έχουν χάσει την οργασμική τους ικανότητα.
Απολύσεις , μετατάξεις, μειώσεις μισθών, κατάργηση επιδομάτων ,ακρίβεια στην αγορά, ασάφεια οικονομικών μέτρων, απεργίες, διαδηλώσεις και ελεγκτές να σου μετράνε τις μπουκιές, όλα αυτά που χαρακτηρίζουν την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, επιδρούν στην ερωτική τους διάθεση. Χώρια ο φόβος για το χειρότερο της αυριανής ημέρας. Κοιμάσαι εργαζόμενος και ξυπνάς άνεργος. Ουδέποτε η Ελλάδα έζησε τέτοια χαώδη κατάσταση. Ζούμε την οικονομική δικτατορία του Δ.Ν.Τ.
Με μαυρισμένο μάτι έρχεται ο Κωστάκης στην πρωινή συνέλευση της καφετέριας.
-Τι συνέβη βρε;
Ξεροκαταπίνει, αλλά δε γίνεται να αποφύγει την ανάκριση. «Χτες το βράδι –λέει-αναπάντεχα όπως κοιμώμουν η Νίτσα μου κοπάνισε μια γροθιά που παραλίγο να μου βγάλει το μάτι»
-Γιατί;
- Άκου… ν` ακούσεις !Είχε εφιάλτες η γυναίκα. Έβλεπε ότι την πηδούσε η τρόικα. Και όσο ήταν ο Λοβέρδος δε μίλαγε- μπορεί και να το ευχαριστιότανε , ωραίος ο Υπουργός- αλλά μετά πλάκωσε όλο το Δ.Ν.Τ νουμεράδα και μάλιστα – λέει- εκείνος ο Δανός που τον βλέπουμε στην Τ.V όλο με το σακάκι στον ώμο, ήθελε και… !
-Α τον ανώμαλο!!!
Και εκεί επάνω- στον εφιάλτη της - προσπαθώντας να ξεφύγει, άρχισε η Νίτσα τις γροθιές που πήραν ευτυχώς μόνο το ένα μάτι του δόλιου του Κωστάκη
Γελάμε , του ανοίγουμε πλάκα, αλλά η ιστορία δεν είναι για γέλια. Όσο μας πηδάνε στον ύπνο- κομμάτια να γίνει-είναι κι εκείνη η…πεντάμορφη (!!!) υπουργός οικονομικών της Γαλλίας που έχει τρελάνει τον Παπακωνσταντίνου στα φιλιά -αλλά μας έχουν στριμώξει και μας αλλάζουν τα φώτα και στον ξύπνιο ,παρά φύσιν και κατ εξακολούθησιν!!!
Μου διαμαρτύρεται καλή μου φίλη :Πως να έχεις το νου σου στον έρωτα, όταν χάνεις το έδαφος κάτω από τα πόδια σου. Φόροι επί φόρων, δάνεια, πιστωτικές, ασφάλειες, τράπεζες, λογαριασμοί επί λογαριασμών σου παίρνουν και την τελευταία δεκάρα από την τσέπη και σου ζητούν να τους χειροκροτήσεις κι από πάνω ως… σωτήρες !!!
Μη μας κατηγορείτε-λέει- για ερωτικά ανόρεχτες. Απλώς μέσα σε όλη αυτή τη αναστάτωση χάνουμε τον δρόμο. Μας καταργούν την επαφή, το δέσιμο, τη λαχτάρα του ενός για τον άλλον. Έχουμε γίνει ξένοι. Ξένοι στο ίδιο σπίτι , στο ίδιο κρεβάτι .Πως να κάνεις έρωτα με έναν ξένο ;
Έλα ντε !!!
Σταύρος Ιντζεγιάννης
s
ΕΡΩΤΙΚΗ ΑΝΟΡΕΞΙΑ
Εφτά στις δέκα Ελληνίδες δηλώνουν ερωτική ανορεξία.( Aσκητής -Ελευθεροτυπία- δημοσκόπιση 26/7/2010) αιτία η οικονομική κρίση, η επαγγελματική ανασφάλεια, η αβεβαιότητα της αυριανής ημέρας και γενικά όλη αυτή η πολιτική και κοινωνική αναστάτωση στην οποία ζει η Ελλάδα τον τελευταίο καιρό.
« Σάκη πάρ` τα χέρια σου, δεν έχω όρεξη. Εδώ ο κόσμος χάνεται κι εσένα το μυαλό… κατ` απ` το πάπλωμα» !
Η οικονομική ανασφάλεια λέει ο κ. Ασκητής επιδρά στη σεξουαλική ζωή της γυναίκας και την κάνει ανοργασμική.
Και να δεις που τα έλεγα εγώ – λέει η θεία Χαρίκλεια. Αυτή η ιστορία με το Δ.Ν.Τ δε θα μας βγει σε καλό.
Σκέψου δηλαδή, απασχολεί ακόμη και τη θεία, στα 72 της !!!
Συμφωνεί και η ανηψιά της η Ευτέρπη. « Εδώ δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει αύριο. Ακούς για απολύσεις, λένε για 20 χιλιάδες συμβασιούχους, άλλοι για 40, άλλοι για 80 και να έχω και τον Μηνά να μου θέλει ντε και καλά αγκαλίτσες και φιλάκια Πως το λένε ;Εμείς φαϊ, εμείς πιοτί δεν είχαμε , ραπανάκια για την .όρεξη . Τον στέλνεις να κοιμηθεί στον καναπέ ή όχι ;
Συμφωνεί και η γειτόνισσά μας η κυρία Ευλαμπίου: Εγώ δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου κι αυτός θέλει και να τα…σηκώσω. Άσε με έχω τις …μέρες μου!!!
Δημοσκοπήσεις, δείχνουν ότι οι Ελληνίδες ,άλλοτε από τις πιο θερμές γυναίκες- μίξη από Ανατολίτικο πάθος και Μεσογειακό ταπεραμέντο-με ιδιαίτερα ανεπτυγμένη λίμπιντο -ασυναγώνιστες στον έρωτα, έχουν επηρεαστεί από την εν γένει οικονομική δυσπραγία, σε σημείο που να έχουν χάσει την οργασμική τους ικανότητα.
Απολύσεις , μετατάξεις, μειώσεις μισθών, κατάργηση επιδομάτων ,ακρίβεια στην αγορά, ασάφεια οικονομικών μέτρων, απεργίες, διαδηλώσεις και ελεγκτές να σου μετράνε τις μπουκιές, όλα αυτά που χαρακτηρίζουν την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, επιδρούν στην ερωτική τους διάθεση. Χώρια ο φόβος για το χειρότερο της αυριανής ημέρας. Κοιμάσαι εργαζόμενος και ξυπνάς άνεργος. Ουδέποτε η Ελλάδα έζησε τέτοια χαώδη κατάσταση. Ζούμε την οικονομική δικτατορία του Δ.Ν.Τ.
Με μαυρισμένο μάτι έρχεται ο Κωστάκης στην πρωινή συνέλευση της καφετέριας.
-Τι συνέβη βρε;
Ξεροκαταπίνει, αλλά δε γίνεται να αποφύγει την ανάκριση. «Χτες το βράδι –λέει-αναπάντεχα όπως κοιμώμουν η Νίτσα μου κοπάνισε μια γροθιά που παραλίγο να μου βγάλει το μάτι»
-Γιατί;
- Άκου… ν` ακούσεις !Είχε εφιάλτες η γυναίκα. Έβλεπε ότι την πηδούσε η τρόικα. Και όσο ήταν ο Λοβέρδος δε μίλαγε- μπορεί και να το ευχαριστιότανε , ωραίος ο Υπουργός- αλλά μετά πλάκωσε όλο το Δ.Ν.Τ νουμεράδα και μάλιστα – λέει- εκείνος ο Δανός που τον βλέπουμε στην Τ.V όλο με το σακάκι στον ώμο, ήθελε και… !
-Α τον ανώμαλο!!!
Και εκεί επάνω- στον εφιάλτη της - προσπαθώντας να ξεφύγει, άρχισε η Νίτσα τις γροθιές που πήραν ευτυχώς μόνο το ένα μάτι του δόλιου του Κωστάκη
Γελάμε , του ανοίγουμε πλάκα, αλλά η ιστορία δεν είναι για γέλια. Όσο μας πηδάνε στον ύπνο- κομμάτια να γίνει-είναι κι εκείνη η…πεντάμορφη (!!!) υπουργός οικονομικών της Γαλλίας που έχει τρελάνει τον Παπακωνσταντίνου στα φιλιά -αλλά μας έχουν στριμώξει και μας αλλάζουν τα φώτα και στον ξύπνιο ,παρά φύσιν και κατ εξακολούθησιν!!!
Μου διαμαρτύρεται καλή μου φίλη :Πως να έχεις το νου σου στον έρωτα, όταν χάνεις το έδαφος κάτω από τα πόδια σου. Φόροι επί φόρων, δάνεια, πιστωτικές, ασφάλειες, τράπεζες, λογαριασμοί επί λογαριασμών σου παίρνουν και την τελευταία δεκάρα από την τσέπη και σου ζητούν να τους χειροκροτήσεις κι από πάνω ως… σωτήρες !!!
Μη μας κατηγορείτε-λέει- για ερωτικά ανόρεχτες. Απλώς μέσα σε όλη αυτή τη αναστάτωση χάνουμε τον δρόμο. Μας καταργούν την επαφή, το δέσιμο, τη λαχτάρα του ενός για τον άλλον. Έχουμε γίνει ξένοι. Ξένοι στο ίδιο σπίτι , στο ίδιο κρεβάτι .Πως να κάνεις έρωτα με έναν ξένο ;
Έλα ντε !!!
Σταύρος Ιντζεγιάννης
s
Κυριακή 8 Αυγούστου 2010
εν κατακλειδι
ΨΥΧΗ ΜΟΥ Η ΕΛΛΑΔΑ !
Αύγουστε καλέ μου μήνα, να `σουν δυο φορές το χρόνο !
Δεκαπενταύγουστος .Το Πάσχα του καλοκαιριού. Η κατ` εξοχήν ερμηνεία της ψυχοσύνθεσης του Έλληνα που τρέχει ν` ανάψει το αγιοκέρι του στη Μεγαλόχαρη, μητέρα του Θεού αλλά και της Ελλάδας, ψάλλοντας. Διάσωσον από κινδύνων τους δούλους σου Θεοτόκε ότι πάντες μετά Χριστόν, εις Σε καταφεύγομεν ως άρρηκτον τείχος και προστασία. ….
Και μετά ξεχύνεται στις παραλίες αγκαλιά με τη παρανομία του: Ωπα-ώπα η καρδιά μου η σορόπα ή σκαρφαλώνει στα βουνά ν` ανακαλύψει τις ρίζες του σε κάποιο κατσικοχώρι.
-Μπα γιε μ` πως έγινε κι μας θυμ`θήκαταν
Ψυχή μου η Ελλάδα !
Το δημόσιο κλειστό λόγω διακοπών. Τα μαγαζιά κλειστά λόγω αναδουλειάς. Οι παραλίες γεμάτες λόγω ζέστης.
- Που θα με πας- που θα με πας ;
-Όπου γουστάρεις κι αγαπάς !
Η μισή Ελλάδα στου γιαλού τα βοτσαλάκια, όπου εκτός από τα δυο καβουράκια κάθονται και κάτι καβουρομάνες.Ax!
Η άλλη μισή στα πατρικά της .Ψηλά στην Κωστηλάτα στα κρύα τα νερά !Δεκαπέντε μέρες θάλασσα , δεκαπέντε μέρες στο βουνό, ήταν η συμβουλή υγείας των γιατρών πριν μισό αιώνα. Σήμερα σε φλομώνουν στα χάπια. Για τη πίεση, για το ζάχαρο, για τη χοληστερίνη, για τον προστάτη, για την καρδιά, για τα νεφρά και…και
-Και βιάγκρα παππού!!!
Κάτι λέει η τηλεόραση για την τρίτη δόση του δανείου
Κλείσε το πανάθεμά σε μου βάζει τις φωνές. Άσε να χαρούμε τις διακοπές. Από Σεπτέμβρη βλέπουμε .Άλλωστε μια ζωή ο Έλληνας, ζεμανφουτίστας, άφηνε τα προβλήματά του για την επομένη. Δεν κολώσαμε στην κατοχή θα κολώσουμε τώρα. Ο Θεός είναι μεγάλος !!!
Το διηγείτο ο συχωρεμένος. Βούλιαζε λέει το καράβι και προσπαθούσαν να σωθούν με τις βάρκες. Καπετάνιε φώναζε ο ύπαρχος , μη κατεβάζεις άλλους ,δε χωράει η βάρκα.
Ο Θεός είναι μεγάλος έλεγε ο καπετάνιος και κατέβαζε κι άλλους.
Μωρέ ο Θεός είναι μεγάλος, αλλά… η βάρκα είναι μικρή.
Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε
Βουλιάζουμε - βουλιάζουμε βοήθεια !!!
Φίσκα η παραλίες όπου νέες, γριές, μπεμπέκες επιδεικνύουν από ολόσωμα μέχρι φύλλο συκής.
Συκής ; Λεμονιάς δε λες καλλίτερα. Γραμματόσημο!!!
Σκουπίζει και ξανασκουπίζει τα γυαλιά του ο παππούς. Πρέπει να πάω στον γιατρό, σα να μου θολώνει λίγο το αριστερό.
Α ρε παππού. Εγώ ν` ο μαύρος γέρασα και συ θέλεις παιχνίδια
Ξαπλωμένες δίπλα – δίπλα, γιαγιά, μαμά, κόρη, εγγονή.
Φάλαινες αλλά και χέλια . Συλφίδες αλλά και «Μις κυταρίτιδες» Σιλουέτες για πασσαρέλα, αλλά και κάτι άλλες με …πορτ μπαγκάζ !!!
Η πάσα Ελλάς απολαμβάνει το καλοκαίρι της, γράφοντας στα παλιά της παπούτσια τρόικες και Ευρώπες.
Τι γνώμη έχετε για τους ελεγκτές – με ρωτάει.
Άσε ρε κύριε , ώρα που τη βρήκες. Κοίτα γύρω σου. Η ζωή λιάζεται, ακκίζεται, ερωτεύεται, απολαμβάνει τη λίγη ξεγνοιασιά της , προσπαθεί να ξεφύγει από τη μέγγενη του άγχους να ξεχάσει και να ξεχαστεί. Για θυμήσου τον εκκλησιαστή: άφρον – άφρον !
Τι θα του πεις .είχα το νου μου στα νέα οικονομικά μέτρα,..
- Βρε ηλίθιε, θα σου πει, η Ελλάδα δεν αλλάζει με τίποτε. Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τις μίζες τραβά, τραβά , τραβά !!!
Βερναδέικα μπιτς. Αδιαχώρητο. Σκέψου και να μη μας είχαν κόψει το επίδομα.
Στα διπλανό τραπέζι μια υπερμεγέθης κοιλίτσα , με φαλακρίτσα, με μυωπικά γυαλιά, απολαμβάνει το ουζάκι της διαβάζοντας το χρηματιστήριο, ενώ δίπλα του η νεαρά ύπαρξη των 30 άντε 35 ανοίξεων ανταλλάσσει νοήματα με κάποιον νεαρό.
Της κάνει νόημα :Έλα -Απαντά με το ίδιο τρόπο : Δεν μπορώ , βλέπει !
-Κόρη του ;
- Σιγά, μη σ` ακούσει. Γυναίκα του. Γέρος γάτος τρυφερά ποντίκια. Τα αντίθετα έλκονται . Σιγά μη παντρευότανε καμιά εξηντάρα σαν κι αυτόν. Με τον παρά μου και τη…νεαρά μου!
Λίγα μέτρα πιο κει στη θάλασσα ένα ζευγαράκι απολαμβάνει τα μακροβούτια του : Και μας έλεγε το κύμα το φιλί δεν είναι κρίμα!!!
Γκαρσόν δυο ούζα με μεζέ… νηστίσιμο!
Είναι και νηστεία βλέπετε !!!
Σταύρος Ιντζεγιάννης
Αύγουστε καλέ μου μήνα, να `σουν δυο φορές το χρόνο !
Δεκαπενταύγουστος .Το Πάσχα του καλοκαιριού. Η κατ` εξοχήν ερμηνεία της ψυχοσύνθεσης του Έλληνα που τρέχει ν` ανάψει το αγιοκέρι του στη Μεγαλόχαρη, μητέρα του Θεού αλλά και της Ελλάδας, ψάλλοντας. Διάσωσον από κινδύνων τους δούλους σου Θεοτόκε ότι πάντες μετά Χριστόν, εις Σε καταφεύγομεν ως άρρηκτον τείχος και προστασία. ….
Και μετά ξεχύνεται στις παραλίες αγκαλιά με τη παρανομία του: Ωπα-ώπα η καρδιά μου η σορόπα ή σκαρφαλώνει στα βουνά ν` ανακαλύψει τις ρίζες του σε κάποιο κατσικοχώρι.
-Μπα γιε μ` πως έγινε κι μας θυμ`θήκαταν
Ψυχή μου η Ελλάδα !
Το δημόσιο κλειστό λόγω διακοπών. Τα μαγαζιά κλειστά λόγω αναδουλειάς. Οι παραλίες γεμάτες λόγω ζέστης.
- Που θα με πας- που θα με πας ;
-Όπου γουστάρεις κι αγαπάς !
Η μισή Ελλάδα στου γιαλού τα βοτσαλάκια, όπου εκτός από τα δυο καβουράκια κάθονται και κάτι καβουρομάνες.Ax!
Η άλλη μισή στα πατρικά της .Ψηλά στην Κωστηλάτα στα κρύα τα νερά !Δεκαπέντε μέρες θάλασσα , δεκαπέντε μέρες στο βουνό, ήταν η συμβουλή υγείας των γιατρών πριν μισό αιώνα. Σήμερα σε φλομώνουν στα χάπια. Για τη πίεση, για το ζάχαρο, για τη χοληστερίνη, για τον προστάτη, για την καρδιά, για τα νεφρά και…και
-Και βιάγκρα παππού!!!
Κάτι λέει η τηλεόραση για την τρίτη δόση του δανείου
Κλείσε το πανάθεμά σε μου βάζει τις φωνές. Άσε να χαρούμε τις διακοπές. Από Σεπτέμβρη βλέπουμε .Άλλωστε μια ζωή ο Έλληνας, ζεμανφουτίστας, άφηνε τα προβλήματά του για την επομένη. Δεν κολώσαμε στην κατοχή θα κολώσουμε τώρα. Ο Θεός είναι μεγάλος !!!
Το διηγείτο ο συχωρεμένος. Βούλιαζε λέει το καράβι και προσπαθούσαν να σωθούν με τις βάρκες. Καπετάνιε φώναζε ο ύπαρχος , μη κατεβάζεις άλλους ,δε χωράει η βάρκα.
Ο Θεός είναι μεγάλος έλεγε ο καπετάνιος και κατέβαζε κι άλλους.
Μωρέ ο Θεός είναι μεγάλος, αλλά… η βάρκα είναι μικρή.
Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε
Βουλιάζουμε - βουλιάζουμε βοήθεια !!!
Φίσκα η παραλίες όπου νέες, γριές, μπεμπέκες επιδεικνύουν από ολόσωμα μέχρι φύλλο συκής.
Συκής ; Λεμονιάς δε λες καλλίτερα. Γραμματόσημο!!!
Σκουπίζει και ξανασκουπίζει τα γυαλιά του ο παππούς. Πρέπει να πάω στον γιατρό, σα να μου θολώνει λίγο το αριστερό.
Α ρε παππού. Εγώ ν` ο μαύρος γέρασα και συ θέλεις παιχνίδια
Ξαπλωμένες δίπλα – δίπλα, γιαγιά, μαμά, κόρη, εγγονή.
Φάλαινες αλλά και χέλια . Συλφίδες αλλά και «Μις κυταρίτιδες» Σιλουέτες για πασσαρέλα, αλλά και κάτι άλλες με …πορτ μπαγκάζ !!!
Η πάσα Ελλάς απολαμβάνει το καλοκαίρι της, γράφοντας στα παλιά της παπούτσια τρόικες και Ευρώπες.
Τι γνώμη έχετε για τους ελεγκτές – με ρωτάει.
Άσε ρε κύριε , ώρα που τη βρήκες. Κοίτα γύρω σου. Η ζωή λιάζεται, ακκίζεται, ερωτεύεται, απολαμβάνει τη λίγη ξεγνοιασιά της , προσπαθεί να ξεφύγει από τη μέγγενη του άγχους να ξεχάσει και να ξεχαστεί. Για θυμήσου τον εκκλησιαστή: άφρον – άφρον !
Τι θα του πεις .είχα το νου μου στα νέα οικονομικά μέτρα,..
- Βρε ηλίθιε, θα σου πει, η Ελλάδα δεν αλλάζει με τίποτε. Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τις μίζες τραβά, τραβά , τραβά !!!
Βερναδέικα μπιτς. Αδιαχώρητο. Σκέψου και να μη μας είχαν κόψει το επίδομα.
Στα διπλανό τραπέζι μια υπερμεγέθης κοιλίτσα , με φαλακρίτσα, με μυωπικά γυαλιά, απολαμβάνει το ουζάκι της διαβάζοντας το χρηματιστήριο, ενώ δίπλα του η νεαρά ύπαρξη των 30 άντε 35 ανοίξεων ανταλλάσσει νοήματα με κάποιον νεαρό.
Της κάνει νόημα :Έλα -Απαντά με το ίδιο τρόπο : Δεν μπορώ , βλέπει !
-Κόρη του ;
- Σιγά, μη σ` ακούσει. Γυναίκα του. Γέρος γάτος τρυφερά ποντίκια. Τα αντίθετα έλκονται . Σιγά μη παντρευότανε καμιά εξηντάρα σαν κι αυτόν. Με τον παρά μου και τη…νεαρά μου!
Λίγα μέτρα πιο κει στη θάλασσα ένα ζευγαράκι απολαμβάνει τα μακροβούτια του : Και μας έλεγε το κύμα το φιλί δεν είναι κρίμα!!!
Γκαρσόν δυο ούζα με μεζέ… νηστίσιμο!
Είναι και νηστεία βλέπετε !!!
Σταύρος Ιντζεγιάννης
Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010
ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ
Εν κατακλείδι
ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΟ ΠΕΘΕΡΟΧΩΡΙ
Αγανακτισμένος έρχεται στην πρωινή καφετέρια, ο Μηνάς, γυρίζοντας από τις διακοπές του, και παραγγέλλει διπλό καφέ βλαστημώντας όλο το σόι- της γυναίκας του βέβαια !!!
Το ότι η ζωή μας-λέει- είναι γεμάτη μύθους δεν είναι κάτι καινούργιο. Ζούμε στον ψευδαιμονισμό μιας αυταπάτης έως ότου η ζωή, μας προσγειώσει ανώμαλα. Οι διακοπές είναι ένας μύθος και τίποτε παραπάνω .Δεν αναφέρομαι στο ότι πολλές φορές πηγαίνοντας να ξεκουραστείς γυρίζεις κατάκοπος. Αυτό είναι μια άλλη ιστορία, που αφορά κυρίως τους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι γυρίζουν στο γραφείο για να …ξεκουραστούν. Τουλάχιστον έτσι διατείνονται μερικοί φίλοι.
Με 400 ευρώ επίδομα διακοπών, εγώ και η γυναίκα μου-λέει- (ένεκα που ο κ. Παπανδρέου έχασε τα σχέδια και τα λεφτά που είχε για να σώσει την Ελλάδα) δεν μπορούμε να πάμε 5 μέρες Βιέννη- Πράγα -Βουδαπέστη που προγραμματίζαμε. Θα πάμε- είπε η γυναίκα μου- στη μαμά μου, στα Τζουμέρκα όπου θα περάσουμε δέκα μέρες χωρίς να ξοδέψουμε δεκάρα
Για να πω την αλήθεια η πρόταση δε μου άρεσε και τόσο δεδομένου ότι με τα κουνιάδια μου δε συμφωνούμε ούτε στα πολιτικά ούτε στα …κληρονομικά. Ωστόσο εκείνο το « χωρίς να ξοδέψουμε δεκάρα»ήταν δελεαστικό. Σε μια εποχή που τα πράγματα έχουν σφίξει – και θα σφίξουν μέχρις ασφυξίας καθώς λένε μετά το καλοκαίρι που θα τελειώσουν τα μπάνια του λαού -το να κάνεις διακοπές, χωρίς έξοδα , είναι ότι καλύτερο. Άλλωστε το να πας στη Βιέννη είναι απόλαυση, αλλά εξαρτάται με ποια πας. Γιατί άλλο να πας με τη γυναίκα σου κι άλλο με τη…γραμματέα σου!!! Νομίζω δηλαδή, δεν ξέρω, αλλά …φαντάζομαι!
Η ιστορία- διότι περί ιστορίας πρόκειται και όχι για …ανέκδοτο- άρχισε δυο εβδομάδες πριν την αναχώρηση.
- Πρέπει κάτι να πάρουμε της μαμάς -είπε η γυναίκα μου. Δεν μπορούμε να πάμε με τα χέρια αδειανά.
- Συμφώνησα πάραυτα. Να της πάρουμε ένα προσευχητάριο – να προσεύχεται για τη σωτηρία της ψυχής της.
-Θα της πάρουμε ένα φόρεμα . Της το έχω υποσχεθεί από τότε που μας έστειλε την κολοκυθόπιτα.
-Που όμως δεν τη φάγαμε γιατί μέχρι να έρθει, είχε χαλάσει.
-Δεν έχει σημασία. Η χειρονομία μετράει. Θα πάρουμε και ένα πουκάμισο του μπαμπά. Ξέρεις πόσο σε αγαπάει.
-Ναι… δε λέω όχι , αλλά το δεντροπερίβολο που μου είχε τάξει στον κάμπο, μου το `φαγε
- Θα πάρω και ένα μαγιό στην αδερφή μου.
-Τι να το κάνει το μαγιό στο βουνό-απόρησα. Που θα κάνει μπάνιο; Στο…νεραύλακα ;
-Μη γίνεσαι αγενής- απάντησε. Φοράνε τα μαγιό και πηγαίνουν στην κρέμαση του νερόμυλου. Έτσι κάνουν και οι άλλες. Στο κάτω- κάτω αν δεν της αρέσει θα το κρατήσω εγώ και θα της πάρω κάτι άλλο
-Έχεις πνεύμα οικονομίας- συμφώνησα, αλλά κάτι άρχισε να με ανησυχεί. Διότι με τα σώβρακα του κουνιάδου, τη μπλούζα της γυναίκας του, το κολιέ της ξαδέρφης της, το κομπολόι του αγροφύλακα – είναι τέταρτος ξάδερφός της- θα είχαμε δει τη Βουδαπέστη ολόκληρη και τα τρία τέταρτα της Πράγας. Με το κάλυμμα για την Αγία Τράπεζα που το είχε τάξει στον παπα-Τότομο-μεταξωτό χρυσοκέντητο- και ένα μπλού τζιν της παπαδιάς- δε μαυροντύνονται όπως παλαιά οι πρεσβυτέρες-ξεπερνούσαμε και τα έξοδα της Βιέννης .
Η χαριστική βολή, όμως, ήρθε δυο μέρες πριν ξεκινήσουμε. Ο Σωτηράκης – τηλεφώνησε η κουμπάρα μας – το βαφτιστήρι σου δεν ξέρεις τι χαρές έκανε που έμαθε ότι θα έρθετε. Θέλει, λέει, να του φέρεις ένα ζευγάρι σπορτέξ Αντίτας με αερόσολα και ένα κινητό από αυτά που έχουν μέσα και ιντερνέτ. Τα περιμένει πως και πως.
Όταν έκανα λογαριασμό, είδα ότι με τα λεφτά αυτά, θα είχαμε πάει όχι πέντε ,αλλά δέκα μέρες τον γύρω της Ευρώπης με όλα τα έξοδα πληρωμένα και σε ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων, έστω και με τη …γυναίκα μου. Ψυχή έχει κι αυτή. Άλλωστε δεν είναι και λίγο να σε κρατάει αγκαζέ πάνω στον πύργο του Άιφελ και να χαϊδεύεται. Αγάπη μου κοίταξε τι ωραίο που είναι το Παρίσι. Τη… σπρώχνεις ή όχι ;
Στ.Ιντζεγιάννης
ΓΝΩΜΗ-26/7/2010
ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΟ ΠΕΘΕΡΟΧΩΡΙ
Αγανακτισμένος έρχεται στην πρωινή καφετέρια, ο Μηνάς, γυρίζοντας από τις διακοπές του, και παραγγέλλει διπλό καφέ βλαστημώντας όλο το σόι- της γυναίκας του βέβαια !!!
Το ότι η ζωή μας-λέει- είναι γεμάτη μύθους δεν είναι κάτι καινούργιο. Ζούμε στον ψευδαιμονισμό μιας αυταπάτης έως ότου η ζωή, μας προσγειώσει ανώμαλα. Οι διακοπές είναι ένας μύθος και τίποτε παραπάνω .Δεν αναφέρομαι στο ότι πολλές φορές πηγαίνοντας να ξεκουραστείς γυρίζεις κατάκοπος. Αυτό είναι μια άλλη ιστορία, που αφορά κυρίως τους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι γυρίζουν στο γραφείο για να …ξεκουραστούν. Τουλάχιστον έτσι διατείνονται μερικοί φίλοι.
Με 400 ευρώ επίδομα διακοπών, εγώ και η γυναίκα μου-λέει- (ένεκα που ο κ. Παπανδρέου έχασε τα σχέδια και τα λεφτά που είχε για να σώσει την Ελλάδα) δεν μπορούμε να πάμε 5 μέρες Βιέννη- Πράγα -Βουδαπέστη που προγραμματίζαμε. Θα πάμε- είπε η γυναίκα μου- στη μαμά μου, στα Τζουμέρκα όπου θα περάσουμε δέκα μέρες χωρίς να ξοδέψουμε δεκάρα
Για να πω την αλήθεια η πρόταση δε μου άρεσε και τόσο δεδομένου ότι με τα κουνιάδια μου δε συμφωνούμε ούτε στα πολιτικά ούτε στα …κληρονομικά. Ωστόσο εκείνο το « χωρίς να ξοδέψουμε δεκάρα»ήταν δελεαστικό. Σε μια εποχή που τα πράγματα έχουν σφίξει – και θα σφίξουν μέχρις ασφυξίας καθώς λένε μετά το καλοκαίρι που θα τελειώσουν τα μπάνια του λαού -το να κάνεις διακοπές, χωρίς έξοδα , είναι ότι καλύτερο. Άλλωστε το να πας στη Βιέννη είναι απόλαυση, αλλά εξαρτάται με ποια πας. Γιατί άλλο να πας με τη γυναίκα σου κι άλλο με τη…γραμματέα σου!!! Νομίζω δηλαδή, δεν ξέρω, αλλά …φαντάζομαι!
Η ιστορία- διότι περί ιστορίας πρόκειται και όχι για …ανέκδοτο- άρχισε δυο εβδομάδες πριν την αναχώρηση.
- Πρέπει κάτι να πάρουμε της μαμάς -είπε η γυναίκα μου. Δεν μπορούμε να πάμε με τα χέρια αδειανά.
- Συμφώνησα πάραυτα. Να της πάρουμε ένα προσευχητάριο – να προσεύχεται για τη σωτηρία της ψυχής της.
-Θα της πάρουμε ένα φόρεμα . Της το έχω υποσχεθεί από τότε που μας έστειλε την κολοκυθόπιτα.
-Που όμως δεν τη φάγαμε γιατί μέχρι να έρθει, είχε χαλάσει.
-Δεν έχει σημασία. Η χειρονομία μετράει. Θα πάρουμε και ένα πουκάμισο του μπαμπά. Ξέρεις πόσο σε αγαπάει.
-Ναι… δε λέω όχι , αλλά το δεντροπερίβολο που μου είχε τάξει στον κάμπο, μου το `φαγε
- Θα πάρω και ένα μαγιό στην αδερφή μου.
-Τι να το κάνει το μαγιό στο βουνό-απόρησα. Που θα κάνει μπάνιο; Στο…νεραύλακα ;
-Μη γίνεσαι αγενής- απάντησε. Φοράνε τα μαγιό και πηγαίνουν στην κρέμαση του νερόμυλου. Έτσι κάνουν και οι άλλες. Στο κάτω- κάτω αν δεν της αρέσει θα το κρατήσω εγώ και θα της πάρω κάτι άλλο
-Έχεις πνεύμα οικονομίας- συμφώνησα, αλλά κάτι άρχισε να με ανησυχεί. Διότι με τα σώβρακα του κουνιάδου, τη μπλούζα της γυναίκας του, το κολιέ της ξαδέρφης της, το κομπολόι του αγροφύλακα – είναι τέταρτος ξάδερφός της- θα είχαμε δει τη Βουδαπέστη ολόκληρη και τα τρία τέταρτα της Πράγας. Με το κάλυμμα για την Αγία Τράπεζα που το είχε τάξει στον παπα-Τότομο-μεταξωτό χρυσοκέντητο- και ένα μπλού τζιν της παπαδιάς- δε μαυροντύνονται όπως παλαιά οι πρεσβυτέρες-ξεπερνούσαμε και τα έξοδα της Βιέννης .
Η χαριστική βολή, όμως, ήρθε δυο μέρες πριν ξεκινήσουμε. Ο Σωτηράκης – τηλεφώνησε η κουμπάρα μας – το βαφτιστήρι σου δεν ξέρεις τι χαρές έκανε που έμαθε ότι θα έρθετε. Θέλει, λέει, να του φέρεις ένα ζευγάρι σπορτέξ Αντίτας με αερόσολα και ένα κινητό από αυτά που έχουν μέσα και ιντερνέτ. Τα περιμένει πως και πως.
Όταν έκανα λογαριασμό, είδα ότι με τα λεφτά αυτά, θα είχαμε πάει όχι πέντε ,αλλά δέκα μέρες τον γύρω της Ευρώπης με όλα τα έξοδα πληρωμένα και σε ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων, έστω και με τη …γυναίκα μου. Ψυχή έχει κι αυτή. Άλλωστε δεν είναι και λίγο να σε κρατάει αγκαζέ πάνω στον πύργο του Άιφελ και να χαϊδεύεται. Αγάπη μου κοίταξε τι ωραίο που είναι το Παρίσι. Τη… σπρώχνεις ή όχι ;
Στ.Ιντζεγιάννης
ΓΝΩΜΗ-26/7/2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)