ΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΟΣ 6 / 7 / 16

 

                                                                 ΚΑΘ ΟΔΟΝ

     Ο ΣΟΥΛΤΑΝΟΣ

 

   Τα `μαθες Αρετούσα μου  τα θλιβερά μαντάτα. Σε τζαμί μετατρέπουν οι Τούρκοι σιγά –σιγά τηνΑγία Σοφία

  Δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που ο Τουρκικός επεκτατισμός υπογραμμίζει στις μέρες μας, του λόγου το αληθές. Οι Τούρκοι δεν μπορούν ακόμη να χωνέψουν πως μια χούφτα σκλάβοι τους, ύστερα από τετρακόσια και βάλε χρόνια  σκλαβιάς σήκωσαν κεφάλι και όχι μόνο ελευθερώθηκαν αλλά παρά λίγο να φτάσουν στην Άγκυρα. Και συνεχίζουν να προκαλούν όχι απλώς την Ελλάδα, αλλά την παγκόσμια κοινότητα, της οποίας μέρος της πολιτιστικής της κληρονομιάς  αποτελεί ο Ι.Ν. της Αγίας του Θεού Σοφίας. Της Αγια-Σοφιάς μας. Το ιερό μνημείο της Ορθοδοξίας με τα «τετρακόσια  σήμαντρα –εξήντα δυο καμπάνες / κάθε καμπάνα και παπάς , κάθε παπάς και διάκος» όπως την παρουσιάζει ο θρήνος της άλωσης

  Σε τζαμί μετέτρεψαν το σύμβολο της ορθοδοξίας οι γείτονες με την ευκαιρία του Ραμαζανιού αρχίζοντας τις πρώτες μέρες να διαβάζουν το κοράνι ( στην πραγματικότητα  μετρώντας τις  αντιδράσεις ) και παίρνοντας θάρρος ή  εξακτινώνοντας το θράσος τους ήδη από εβδομάδος  ο μουεζίνης καλούσε τους πιστούς να προσέλθουν στο Ναό  για να προσευχηθούν..

   Και όλα αυτά την ώρα που η « πρώτη φορά αριστερά »

ενέκρινε τη ίδρυση τεμένους και τζαμιού στην Αττική και στη Θήβα. Δεν είμαστε αντίθετοι .Ο καθένας  έχει το δικαίωμα να προσεύχεται με τον δικό του τρόπο, αρκεί να αναγνωρίζει και να σέβεται το δικαίωμα και του άλλου στη δική του Θρησκεία. Ξέρουμε τι τραβάνε οι Χριστιανοί στην Πόλη.

   Μα θα αναρωτηθείτε,  αφού η Αγία Σοφία  θεωρείται μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς πως δεν αντιδρά η Ουνέσκο ή κάποιος άλλος Οργανισμός της Ενωμένης Ευρώπης. Οι δικές μας διαμαρτυρίες ούτως ή άλλως γράφονται από τη γείτονα κακότροπη  Τουρκική κυβέρνηση στα παλιά τους τα παπούτσια .

   Τι ρόλο λοιπόν παίζουν οι διάφοροι Ευρωπαϊκοί  Οργανισμοί όταν δεν μπορούν να προστατέψουν τα  μέλη τους, από τις  κακόβουλες  ενέργειες μια άλλης, μη μέλους, γείτονος  χώρας.       

  Τι ρόλο παίζει η Ουνέσκο αν δεν μπορεί να προστατεύσει τον πολιτισμό ενός εκ των μελών της, που αφορά και τη ίδια της την ύπαρξη ; Διότι πως αλλιώς  δικαιώνεται ο ρόλος της; Καλές οι διαμαρτυρίες και οι ρητορικές κορώνες που όμως  δεν φέρνουν αποτέλεσμα.

    Το 1919 αμέσως μετά τον Α Παγκόσμιο οι πρώην εμπόλεμοι, αποφάσισαν να  συμπτύξουν μια διεθνή Ένωση (Κοινωνία των Εθνών ) Κ.Τ.Ε με σκοπό να αποτρέψουν  άλλο πόλεμο και να προστατεύσουν την ειρήνη. Κι ενώ όλοι είχαν εναποθέσει εκεί τις ελπίδες τους για μια διαρκή ειρήνη στην πράξη απεδείχθη ανίκανη να προστατεύσει τα μέλη της από τον ίδιο τον εαυτό  τους και αυτοδιαλύθηκε.

   Όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα  με την Ε. Ευρώπη και τους διάφορούς Οργανισμούς με τους χιλιάδες χρυσοπληρωμένους γραφειοκράτες  που υποτίθεται ότι λαβαίνουν αποφάσεις οι οποίες  όμως σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να εφαρμοστούν γιατί οι οργανισμοί δεν έχουν τον τρόπο να επιβάλλουν τη θέλησή τους και δεύτερο το σπουδαιότερο τα κράτη μέλη του όποιου Ευρωπαϊκού οργανισμού  εξακολουθούν να  είναι ιστορικά δεμένα με τα δικά τους το καθένα συμφέροντα. Το είδαμε με την Αυστρία  η οποία. παρά τη συνθήκη Σέγκεν έκλεισε τα σύνορά της ασκώντας  δική της πολιτική στο πρόβλημα των μεταναστών χωρίς και να μπορεί η Ε.Ε να επιβάλλει κυρώσεις !

    Είναι καιρός να καταλάβουμε ότι η Ε. Ένωση στην πραγματικότητα  είναι μια φιλόδοξη ρομαντική ιστορία που κανείς δεν παίρνει σοβαρά και ίσως- ίσως  σε τελευταία ανάλυση δεν είναι παρά μια ακόμη προσπάθεια του δυνατού, να  επιβάλλει τη θέλησή του στον αδύνατο, με βάσει τα δικά του συμφέροντα. 

   Ζούμε δυστυχώς στην προσπάθεια της Γερμανίας να νεκραναστήσει το Δ Ράιχ. Και στην προσπάθεια αυτή όπως και στον Α και στον Β παγκόσμιο πόλεμο η Τουρκία  έπαιξε τον πιο  έξυπνο διπλωματικό παιγνίδι, κρατώντας μιαν ουδέτερη στάση έως ότου δει που γέρνει η ζυγαριά. Γι αυτό και κανείς ποτέ δεν την πείραξε και γι αυτό και η Ουνέσκο, αδύναμη - ακόμη και αν ήθελε- να  επιβάλλει τη θέλησή της παρακολουθεί τους Τούρκους του σύγχρονου Σουλτάνου Ερντογάν να καταπατούν κάθε έννοια δικαίου και πολιτισμού χωρίς να αντιδρά  αρκούμενη σε μια κενού περιεχομένου ρητορική νουθεσία. Ούτε καν απειλή!! Ο Θεός να βάλλει το χέρι του!

 Σταύρος Ιντζεγιάννης

ΓΝΩΜΗ 2/ / 7 / 16

                                                         Εν κατακλείδι       

 

  ΣΤΑΛΙΓΚΡΑΝΤ

     Ανήσυχος  ο Παμίνος προχτές στον πρωινό καφενέ, παραγγέλλει «βαρύ και όχι σε χοντρό φλιτζάνι με τρεις φουσκάλες, τη μεγάλη αριστερά» να ξεχωρίζει ότι είναι αριστερός, της καθαυτού αριστεράς τουτέστιν από Κωνσταντοπούλου και πέρα, έως τις παρυφές του Κουτσούμπα! Η Βρετανία εψήφισε όχι- λέει.

   Και λοιπόν τι έγινε; Κι εμείς ΟΧΙ είχαμε ψηφίσει, αλλά ο Αλέξης ο οποίος ως γνωστόν παίζει τα διπλωματία στα πέντε δάχτυλα, το πήρε και καθ οδόν το σερβίρισε ΝΑΙ διότι πολιτική είναι να κάνεις όχι αυτό που σου λένε, αλλά αυτό που θέλεις   εσύ !!!

   Απορεί η συνέλευση των καφενόβειων καθόσον τη δουλειά έχει φάντης με το ρετσινόλαδο; Άλλο Αγγλία , άλλο Ελλάδα. Όχι αυτοί. Ναι  εμείς –διότι έχουμε λαμβάνεις και τα 7,5 Δις-

Κάθετε λοιπόν και μας το αναλύει ο Παμίνος.

  Τι είναι σήμερον η Ευρώπη; Ό,τι πει η Μέρκελ και ο Σόιμπλε.  – ένας σύγχρονος Μέτερνιχ-οι οποίοι παίζουν πιγκ πογκ τις υπόλοιπες 27 χώρες νεκρανασταίνοντας τον φρενοβλαβή δεκανέα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.

   Σε κάθε απόφαση, σε κάθε συζήτηση, να ρωτήσουμε τι αποφασίζει η Μέρκελ ή ο Σόιμπλε που δήθεν διαφωνούν ενώ το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να κερδηθεί ο τρίτος παγκόσμιος που γίνεται ξανά από τη Γερμανία με τα νυν ισχύοντα όπλα. Την οικονομία. Τουτέστιν, δάνεια, αγορές, χρηματιστήρια, ομόλογα τόκοι και δε συμμαζεύεται.

   Δείτε την ιστορία : Τον πρώτον παγκόσμιο πόλεμο τον έκαναν οι Γερμανοί με τα κλασικά όπλα. Και αφού αιματοκύλισαν τον τότε κόσμο, έχασαν τελικά, αλλά δεν το έβαλαν κάτω. Σχεδόν μια γενιά μετά  ξαναπήραν μπροστά, εκμεταλλευόμενοι την ανοχή των νικητών, που περνούσαν τον καιρό τους σε συμβούλια και διαβούλια για τη  συνοχή ή μη της Ευρώπης των κρατών της κοινωνίας των εθνών ( Κ.Τ.Ε)

  Κι ενώ οι άλλοι παίζανε το πάνω χέρι- κάτω χέρι τίνος είναι το πιο πάνω, οι Γερμανοί εξοπλιζότανε και ετοιμάζανε τα σχέδια τους, που ποτέ δεν απαρνήθηκαν, για την ηγεμονία της Ευρώπης.

   1939. Στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο που ξεκίνησαν πάλι αυτοί , καθώς δεν μπορούσαν να χωνέψουν την ήττα του 1919. Πάλι πρωτοπόρησαν με τα τανκς και τους αλεξιπτωτιστές , πιστοί  στο παλιό τους  όνειρο, της κυριαρχίας στον κόσμο. Η Γερμανία υπεράνω όλων. Στην πόρπη των Γερμανών στρατιωτών γράφανε Γκοτ μιτ ουνς. Ήγουν ο Θεός είναι μαζί μας από εκεί και το γνωστό ανέκδοτο.

 Γράφει ο Μουσολίνι σε μια συνέντευξη ο Θεός με έστειλε στη γη να σώσω τον κόσμο και ο Χίτλερ γράφει από κάτω «Ψέματα δεν  έστειλα κανέναν »

   Σήμερα το σύγχρονο όπλο είναι η οικονομία.

   Όσοι έχουν διαβάσει ιστορία ξέρουν ότι η υποχωρητικότητα του  Τσάμπερλαιν που νόμιζε ότι υπέγραψε  διαρκή ειρήνη με τον Χίτλερ, διευκόλυνε την κήρυξη του Β παγκοσμίου πολέμου.     Πριν καν στεγνώσει η μελάνη ο παρανοϊκός δικτάτωρ της Γερμανίας, όρμησε στην Πολωνία (Ντάντσιχ) και εν συνεχεία στην  υπόλοιπη κεντρική Ευρώπη αφού ήδη με την ανοχή των Άγγλων είχε προσαρτήσει την Αυστρία και την Τσεχοσλοβακία.

   Οι Βρετανοί όμως δεν ξέχασαν το πάθημα και φροντίζουν να μην το επαναλάβουν. Δε ζει  ο Τσώρτσιλ για να ενώσει τα δάχτυλα στη χαρακτηριστική χειρονομία της Νίκης, καθώς ο ηγεμονισμός της Γερμανίας ξαναθυμήθηκε το Ούμπερ άλες. Αυτοί οι άνθρωποι δε βάζουν μυαλό και θέλουν ξανά να  αιματοκυλήσουν- οικονομικά φυσικά αυτή τη φορά-- την Ευρώπη.

  Αν όμως διαβάζανε ιστορία, θα σκοντάφτανε πάνω στο Στάλιγραντ, εκεί όπου έγινε ο τάφος των υπερφίαλων ονείρων του Χίτλερ και άρχισε το ξήλωμα τη γερμανικής υπεροχής.

  Ύστερα από 6 μήνες οδομαχιών η 6^η  στρατιά του Πάουλους αναγκάστηκε να παραδοθεί παρά τις διαταγές του Χίτλερ να σκοτωθούν όλοι τους  για χάρη του. 250 χιλιάδες στρατιώτες παραδόθηκαν στον Ερυθρό Στρατό. Συνολικά η μάχη έληξε με με 2 εκατομμύρια στρατιώτες Γερμανούς και Ρώσους νεκρούς και 40 χιλιάδες από τον άμαχο πληθυσμό σε μια πόλη  που έγινε « Λιθοι, πλίνθοι κέραμοι ατάκτως ερριμένα ».

   Σκέφτομαι –λέει ο Παμίνος μήπως το Όχι των Άγγλων είναι το καινούργιο Στάλινγκραντ απ` όπου αρχίζει η υποχώρηση όχι της Ε.Ε αλλά της Γερμανικής Ευρώπης. Είδομεν!

 

Σταύρος Ιντζεγιαννης

 

   

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    

 

 

 

 

.

 

 

 

 

;  

                               Σταυρος Ϊντζεγιάννης

 

ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΟΣ

                                                            ΚΑΘ ΟΔΟΝ

 

   Η ΒΙΑ

 

   Τρελαθήκαμε λοιπόν. Αλλιώς δεν εξηγείται. αυτή η  έξαρση βίας  τις τελευταίες ημέρες που γεμίζει τα πρωτοσέλιδα των  εφημερίδων ή του δελτίου ειδήσεων της τηλεόρασης και που δεν μπορεί να  εξηγηθεί με την κοινή λογική. Όχι δηλαδή ότι και παλαιά δεν είχαμε τέτοια φαινόμενα. Πάντα κάποιος η κάποιοι απασχολούσαν το αστυνομικό δελτίο αλλά υπήρχε κάποιος λόγος. Θες η πείνα, θες η εκδίκηση, η βεντέτα που ζητούσε  αίμα στο αίμα. Η ληστεία που αποτελεί και διαχρονικό αίτιο  αρπαγής.H προσπάθεια εύκολου πλουτισμού, η μεγάλη ζωή.  Πολύ παλαιότερα και οι λόγοι τιμής που μάλιστα εθεωρούντο –τον καιρό εκείνο τον παλιό-ηθικό ξέπλυμα μιας παράνομης σχέσης. « Ακάθαρμα (!) μου έκθεσες την κόρη και χραπ τη μαχαίρα, την παντρεύεσαι ή όχι ; Την παντρεύομαι έλεγε ο δύστυχος, τι να πει –αστεία με τη ζωή; Υπήρχε μια αιτία .Κάποιος λόγος που όπλιζε το χέρι και ζητούσε τη ζωή σου ή τα λεφτά σου. Λογικό ή παράλογο άσχετα!

   -Ου φονεύσεις- η εντολή. Ρητή και κατηγορηματική.

   - Ναι , ΟΥ, αλλά εδώ τα πράγματα  έχουν αλλάξει. Δεν σκοτώνουν… «επειδή, γιατί, διότι », αλλά έτσι γιατί τους χτύπησε η τρέλα στο κεφάλι και παίρνουν ένα όπλο ή κουζινομάχαιρο και φονεύουν  για τον…φόνο. Το έγκλημα για το έγκλημα

    Ακατανόητο; Μάλιστα!

    Ένας δεκατετράχρονος μαχαίρωσε τον φίλο του, κάπου στη Θεσσαλονίκη, επίσης ετών δέκα τέσσερα. Ανήλικο έγκλημα αλλά …έγκλημα. Ο ένας  στον τάφο κι ο άλλος ζωντανός νεκρός Διότι όσο κι αν τιμωρηθεί- έχουν πέσει μονοί διπλοί , ψυχίατροι ή εγκληματολόγοι να εξηγήσουν τη συμπεριφορά του θύτη και του θύματος-νομίζω ότι οι ερινύες θα τον καταδιώκουν. Ακόμη κι αν τον αθωώσει η ανθρώπινη δικαιοσύνη, ακόμη κι αν τον συγχωρήσει η εκκλησία με τη μεγαθυμία της, θα μπορέσει άραγε να τον συγχωρήσει η συνείδησή του ή θα πετάγεται στον ύπνο του – αν έχει ύπνο-νομίζοντας ότι δίπλα στο κρεβάτι του στέκεται το θύμα να του ζητά τον λόγο. Γιατί ;

  Τι ζωή θα κάνει από δω και πέρα αυτό το παιδί; Ποιο μέλλον θα οικοδομήσει. Πως θα κάνει οικογένεια και τι θα πει στο παιδί του όταν κάποιος…  καλοθελητής-πάντα βρίσκονται τέτοιοι, γεμάτη η ζωή μας από αυτούς-του το σφυρίξει  «Άντε ρε που ο πατέρας σου είναι φονιάς»

   Αλλά δεν είναι μόνο αυτός ο αναίτιος  φόνος. Ένας 29χρονος λένε οι ειδήσεις  στο Ορλάντο του Καναδά, νομίζω,  έσπειρε τον όλεθρο σκοτώνοντας 49 ή κάτι τέτοιο αθώους, που ούτε καν τους γνώριζε. Κίνητρο ο φόνος  για τον φόνο.

   Στη Μασσαλία οι χούλιγκανς –έχουμε Ελληνική λέξη, οι αλήτες -τα κάνανε γυαλιά  καρφιά πριν από τον αγώνα του ποδοσφαίρου. Υποτίθεται ότι είναι μια αθλητική συγκέντρωση. Υποτίθεται ! Διότι αποκαλύπτεται ότι πρόκειται για στημένα παραμάγαζα της μαφίας που πλουτίζει από το πάθος ενός ολόκληρου κόσμου και γεμίζει δισεκατομμύρια τις τσέπες των επιτηδείων. Άντε να στείλεις το παιδί σου σ` αυτή τη σφηκοφωλιά που κάποτε ο ερασιτεχνισμός το ονόμαζε άθλημα  μέχρι που ο επαγγελματισμός – διάβαζε  το χρήμα-το κατάντησε υποκοσμο. Και δυστυχώς είναι το δημοφιλέστερο ενεργούμενο στο κόσμο!

   Στην Αμερική πάλι – όπου επιτρέπεται η κατοχή όπλων –πωλούνται ελεύθερα- ένας νεαρός πήγε στην αίθουσα του σχολείου και τους γάζωσε - κατά το… φονικώς- λέγειν. Γιατί;

   Δεν υπάρχει γιατί και αυτό ακριβώς είναι το κακό. Κάποτε ο Ηρόστρατος  έκαψε το Ναό της Αφαίας Αρτέμιδος για να μείνει το όνομά του στην ιστορία. Όμως οι περισσότεροι τον αγνοούν. Γιατί το κακό ξεχνιέται Μόνο το καλό μένει. Οι μεγάλοι ευεργέτες άφησαν ανεξίτηλο το όνομά τους. Μιλάμε  για τον Παστέρ, για το τεστ ΠΑΠ που έχει σώσει εκατομμύρια γυναικών, για τον Αϊνστάιν για τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τον Ιπποκράτη, τον Σβάϊτσερ. Ακόμη και στον αθλητισμό τον Γκάλη. Τον δικό μας  τον Πατρινό τον Τόφαλο.

  Ένας τζιχαντιστής σκότωσε τον Γάλο αστυνομικό και τη γυναίκα του. Εν ονόματι ενός εκδικητικού Αλάχ! Η βία έγινε καθεστώς. Δεν υπάρχει μέρος του πλανήτη όπου  να κυριαρχεί η λογική. Μόνο η αρπαγή, ο φόνος, η ζωή στην φτηνότερη της έκδοση. Πως να μη θυμηθείς τον Κικέρωνα. Ο άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος –θηρίο.

  Κύριε – Κύριε επιβλεψον εξ Ουρανού και ίδε και λυπήσου την άμπελον ην εφύτευσεν η δεξιά Σου. Μόνο Εσύ μπορείς να μας σώσεις!

   Σταύρος Ιντζεγιανννης

ΓΝΩΜΗ

                                                       Εν κατακλείδι

    ΚΙ ΑΝ ΣΟΥ ΠΟΥΝΕ… ΝΑΙ

 

    Ενός κακού ελθόντος, μύρια έτερα  έπονται. Σοφός ο λόγος! Διότι σα να μη  έφτανε που ανατιμήθηκαν τα πάντα…άπαντα «λόγω επειδή» , αυξήθηκε ο Φου-Που-Α  έρχεται πρωινή και μου τη ρίχνει στο σοροπάτο

     Αγάπη μου, λέει, έμαθες ότι αυξάνονται τα τσιγάρα και άρα δε γίνεται να καπνίζουμε και οι δύο. Σκεφτήκαμε λοιπόν με τα κορίτσια να το κόψεις εσύ, οπότε και οικονομία θα κάνουμε και θα σου κάνει καλό και στην υγεία σου. Διότι μη κοιτάς εγώ. Ξέρεις ότι εμένα η μοναδική έγνοια είσαι  εσύ.   Προκειμένου να είσαι καλά, δεν πειράζει ας  καπνίσω εγώ.  Άλλωστε ποιον άλλο από εσένα  έχουμε; Μαμά λένε τα κορίτσια, ο  μπαμπάς και τα μάτια σου, μη μας πάθει τίποτε και δεν έχει μοιράσει και το κτήμα ακόμη. Να κόψει το τσιγάρο.

   -Και γιατί δεν το κόβουν αυτές-ρωτάω αφελώς-διότι μεταξύ μας είμαι και αφελής πράγμα που δεν το ήξερα, αλλά το έμαθα μετά που πέρασε ο μήνας του μέλιτος.

   - Μη λες κρυάδες με αποπέρνει. Τα κορίτσια καπνίζουν… διότι είναι κορίτσια .Πως θα παντρευτούν αν αρχίσουν να  κυκλοφορούν χωρίς τσιγάρο, χωρίς φίλο και κινητό. Θα σου άρεσε να λένε ότι οι κόρες σου είναι  καθυστερημένες ; Το έχεις σκεφτεί αυτό;

    Ομολόγησα ότι δεν το είχα σκεφτεί, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ. Άλλωστε πάντοτε η γυναίκα μου έχει δίκιο. Να σκεφτείτε ότι προχτές που πίναμε καφέ, είπα να αφήσω στη σερβιτόρα 20 λεπτά πουρμπουάρ και το άρπαξε το έβαλε στη τσάντα της.

- 20 λεπτά κάθε φορά  σε 10 ημέρες είναι ένας καφές. Από πότε έγινες σπάταλος ;.Έχουμε κορίτσια να προικίσουμε. Δίκιο είχε.

 ( πάντως, μεταξύ μας, όταν δεν είναι μπροστά η Ασημίνα  της αφήνω ολόκληρο ευρώ. Όταν γελάει κάνει κάτι λακκάκια στο μάγουλο, μα κάτι λακκάκια  να τρελαίνεσαι)

 Έλεγα λοιπόν ότι όταν έρχεται ένα κακό, μαζί του έρχονται και άλλα δύο μπορεί και περισσότερα. Βέβαια  για να είμαστε ειλικρινείς μπορεί να  είναι  άσχημα τα πράγματα  με τον Φ.Π.Α  ή τον ΕΝΦΙΑ αλλά  όπως είπε και ο υπουργός τέρμα η επίκυψη (απάνω που την είχαμε συνηθίσει κι είχε αρχίσει να μας…  αρέσει!!!) άρχισε η ανάκαμψη. Ο ήλιος θα βγαίνει αριστερά,  θα μπαίνει δεξιά , θα ξαναβγαίνει αριστερά, θα πηγαίνει πάνω κάτω και θα είμαστε όλοι  χαρούμενοι στη νέα ημέρα που μας ξημερώνει και ούτω πάντες εσόμεθα εν Συριζα.  Λίγο ακόμη και θα αρχίσουμε να τραγουδάμε «Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει  πατέρα , γιατί λάμπει ο ήλιος έτσι,  γιατί φέγγει έτσι η ημέρα…»

- 4η Αυγούστου ;

-Όχι .2 Ιουνίου. Δεν άκουσες τον Τσακαλώτο; 

   Κι απάνω που σκέφτομαι  πως θα βγάλουμε το μήνα πέρα, που δε βγαίνει με τίποτε, ( διότι μπορεί να μη κόψανε τη σύνταξη, αλλά ακριβύνανε τα είδη και πάλι χάμενοι από χέρι είμαστε ) μου βγαίνει η Ασημίνα στο χαμογελαστό και το χαδιάρικο.: Αγάπη μου θα πάω στους Αγίους Τόπους. Είναι ευκαιρία να προσευχηθώ για την… υγεία σου που το έχω τάξει από τότε που  είχες συναχωθεί Το σκέφτομαι καμιά φορά όταν φταρνίζεσαι και αισθάνομαι υπεύθυνη.

 -  Δηλαδή καλογεράκι θα γενώ και ράσα θα φορέσω;

 -  Όχι λέει δε πάω να κλειστώ σε μοναστήρι. Μη κάνεις όρεξη για εργένικη ζωή. Πάω εκδρομή με την ενορία και θα επιστρέψω σε 1 εβδομάδα πρώτα ο Θεός.

  -Και μετά οι τρομοκράτες !!!

   Για να πω την αλήθεια σε άλλες περιπτώσεις  θα το χαιρόμουν ιδιαιτέρως και θα τσοντάριζα  μάλιστα στα εισιτήρια, προκειμένου να μείνω  ένα δεκαήμερο άνευ κηδεμόνος –με εννοείτε ασφαλώς!!! Αλλά τώρα που κάθε τρεις και λίγο μπαινοβγαίνουμε στην τουαλέτα, τα πράγματα αλλάζουν. Είναι κι αυτό στις αντινομίες της ζωής. Όταν ήθελες να φύγουν δε φεύγανε και τώρα που τις έχεις ανάγκη, σώνει και καλά θα πάω στους Αγίους Τόπους!

  Είχε δίκιο, ο Ροϊδης. Όταν ήμουνα νέος έτρεμα μη μου πούνε όχι. Τώρα που γέρασα τρέμω μη μου πούνε ναι. Διότι καλά να σου πούνε όχι, κακό βέβαια. Αν όμως  σου πούνε …ναι,  τι κάνουμε;

                                 Σταύρος Ιντζεγιάνν

ΓΜΩΜΗ

 

  

                                                                       ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ

   Η ΕΠΟΧΉ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ

 

    Εφημεριδέεεες παράρτημα. Εφημερίδες 22 θύματα

    Πλησιάζει ένας κύριος αγοράζει μια εφημερίδα και ο εφημεριδοπώλης  φωνάζει :Παράρτημα 23 τα θύματα  23 τα θύματα. 

Διότι όπως καταλάβατε τα θύματα δεν ήταν  αυτοί που σκοτωθήκαν στο τροχαίο ή στο σεισμό αλλά αυτοί που αγόραζαν την εφημερίδα η οποία δεν είχε παρά δύο γραμμές μόνο  για τον σεισμό και κατά τα άλλα ήταν η ίδια η πρωινή (Αθήνα έτος 1940)

     Αλλά και τώρα τι νομίζετε; Τα ίδια περίπου συμβαίνουν.  Η μεγαλύτερη αντινομία της εποχής μας είναι ότι ζούμε στην εποχή της υπερπληροφόρησης και δεν μπορέσαμε τουλάχιστον μέχρι σήμερα, να μάθουμε τι ακριβώς συνέβη στις Βρυξέλες. Διότι όπως λένε, καλά φάγαμε, καλά ήπιαμε, το λογαριασμό ποιος θα πληρώσει;

 - Εμείς  βρε ζωντόβολο-λέει ο Χρηστάρας Ποιός νομίζεις ότι θα τον πληρώσει ο…Ευκλείδης  το 2060 που θα έχουμε ανάκαμψη.

   Αλλιώς τα λέει ο ένας, αλλιώς  ο άλλος. και ο Σόιμπλε το  γνωστό το γουδί το γουδοχέρι Αν είχατε βγει λέει το 2014 από την Ε.Ε σήμερα θα σας ξαναβάζαμε… τζάμπα!!!

   Ανοίγεις το Mega μας πηδήξανε λέει στεγνά.( Θεός φυλάξει και κυκλοφορεί και Έιτζ)  .Ανοίγεις την Ε Ρ Τ κι` ακούς τον Κατρούγκαλο που ορκίζεται : Δε θα κόψουμε καμία σύνταξη απλώς θα τις μειώσουμε μέσω Φ.Π.Α. Πιάνεις το κανάλι της Βουλής .Είναι αντισυνταγματικά  αυτά που ψηφίσαμε λέει ο κ. Καμένος.

-Και γιατί τα ψηφίσατε ;

-Επειδή- γιατί – διότι. Κουβέντα να γίνεται λες και μας παίρνει κανείς στα σοβαρά. Η κυβέρνηση –κυβέρνηση και η καρέκλα – καρέκλα..

   Σας σώσαμε λέει ο ένας-μας βουλιάξατε λέει ο άλλος. Και μέσα σε όλα αυτά και ο συμπαθέστατος-και με γραβάτα κάπου – κάπου- Δημήτρης Κουτσούμπας με τον ύμνο της Γ Διεθνούς» Μαύρα κοράκια με νύχια  γαμψά , ρίχτηκαν πάνω στην εργατιά» Και μέσα σε όλα αυτά είναι και ο κ Φίλης :Καταργούνται τα θρησκευτικά Ένας ο Θεός και προφήτης αυτού ο Αλέξης.

    Μόνος  ατάραχος ο Πρωθυπουργός που με τρεις ψήφους παραπανήσιους –και ένα σωρό γκαφατζήδες Υπουργούς και παρατρεχάμενους- κουνάει το δάχτυλο σε όλους; Αδέρφια μου αλήτες πουλιά – που τραγούδαγε ο Βοσκόπουλος-καθίστε φρόνιμα γιατί αν κάνω εκλογές οι μισοί από μας  δε θα δείτε ξανά  βουλή ούτε με τα κιάλια. Αφήστε να κάψουμε την πατάτα να τη δώσουμε στον Κυριάκο και από εκεί και πέρα  κλάψε με μάνα κλάψε με  και νύχτα με φεγγάρι!!!

    Αδύνατο να βρεις άκρη στην εποχή όπου τηλεόραση –εφημερίδες- ραδιόφωνο- διαδύκτιο- facebook-twitter-blog σε γεμίζουν ειδήσεις 

-πληροφορίες και …παραπληροφόρηση ανάλογα με το πια εφημερίδα διαβάζεις ή ποιο κανάλι ακούς

   Άλλωστε δεν είμαστε στην εποχή που αν αγόραζες «Ελευθεροτυπία» έπρεπε να τη διπλώσεις να μη φαίνεται γιατί αν σ` έβλεπε ο ξάδερφος που είχατε  κληρονομικές διαφορές σε κάρφωνε στη ασφάλεια και σου φτιάχνανε ένα φάκελο μέχρι τέταρτης γενεάς.

  Στη περίοδο της χούντας είχαμε δυο κανάλια όλα κι όλα. Το ένα έδειχνε τον Παπαδόπουλο να τσουγκρίζει τα αυγά με τους τσολιάδες και να τους τα σπάει όλων –είχε ξύλινο ο μπαγάσας, διότι τι δικτάτορας  θα ήταν αν του σπάγανε το αυγό οι άλλοι) και το απόγευμα έδειχνε την «Αστέρω» με την Βουγιουκλάκη. Το άλλο, η ΥΕΝΕΔ, έδειχνε τον Ασλανίδη, «κάθε πόλη και γήπεδο, κάθε χωριό και αλάνα». (Τώρα έχουμε κάθε πόλη και ντελίβερυ κάθε γειτονιά και καφετέρια ) και μετά  έπαιζε τον Εθνικό  ύμνο πρωί- μεσημέρι βράδι οπότε δεν ήξερες τι να κάνεις. Να σηκωθείς από το κρεβάτι ή να μείνεις ξαπλωμένος, Κι αν σε έβλεπε κάποιος γείτονας από απέναντι και το σφύραγε του Πατακού ποιός σε γλίτωνε; Έχει μείνει ιστορική η απάντηση που έδωσε ο Τσώρτσιλ όταν κάποιος δημοσιογράφος  θέλοντας να τον στριμώξει τον ρώτησε  «όταν είσθε ξαπλωμένος και παίζει τον Εθνικό Ύμνο τι κάνετε » ;

-Κλείνω το ραδιόφωνο απάντησε ο Ηγέτης..

  Αλλά βέβαια αυτά ήταν 70 χρόνια πριν.Τώρα   στο 2016 με όλα τα μέσα πληροφορίας στη διάθεσή μας και δε μπορούμε να μάθουμε τι ακριβώς έγινε στις Βρυξέλες. Εκτός και δεν έγινε τίποτε. Όποιος γνωρίζει να μας το πει να το μάθουμε κι εμείς!!!

 Σταύρος Ιντζεγιαννης

ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΟΣ 35 / 5/16

 

                                              ΚΑΘ ΟΔΟΝ

   ΠΛΗΡΗς  ΗΜΕΡΩΝ

 

  Τον προσφιλή …αποβιώσαντα πλήρης ημερών κηδεύουμε την…κ.τ.λ που συνήθως γράφονται στις αγγελίες των κηδειών.

   Με προβληματίζει εκείνο το… « πλήρης  ημερών» !

   Πλήρης ημερών. Αλλά πότε είναι το πλήρωμα των ημερών. Υπάρχει κάποια ένδειξη που να αναφέρει ημερομηνία λήξεως τα 79 έτη  που συμπλήρωσε ο τέως φίλος εν ζωή και ήδη μέτοικος στη γη των μακάρων. Με ποιο κριτήριο τα 79 έτη αποτελούν την πληρότητα  της ζωής; Ποιος ξέρει ποιες οι βουλές του Υψίστου ώστε να κρίνει πως  και πότε έχει ορίσει το τέρμα του δρόμου ώστε να ξέρει αν ήταν πλήρης ημερών ή είχε ακόμη διαδρομή έως ότου φθάσει στο προδιαγραμμένο τέρμα, ώστε να κατεβεί από το τρένο.

  Ποιος μπορεί να  ξέρει το μήκος της βιολογικής  διαδρομής ώσπου να χτυπήσει το καμπανάκι « παρακαλούνται όσοι είναι για τη στάση των 79 ή 80 ή 90  ετών να κατεβούν καθόσον ήρθε το πλήρωμα  των ημερών τους »

   Αν δεν έχει σωθεί το καντηλάκι σου- έλεγε η γρια Σκεύω  που μέτραγε με άλλο μέτρο τα χρόνια και το τέλος. Όταν της είπα πως πέθανε ο κυρ-Σωτήρης  ο μαραγκός είπε «Μπα το παιδάκι, πότε κιόλας» (Μικρή λεπτομέρεια ο Κυρ –Σωτήρης ήταν 88 και η ίδια  93 !!!)

   Το καντηλάκι! Η κυρά –Λίτσα που έμενε  απέναντί μας στο υπόγειο και που ζούσε από τη φιλανθρωπία της γειτονιάς μοιραζόταν το ότι της δίναμε με όποιον πιο φτωχών από  αυτή τύχαινε να της χτυπήσει την πόρτα.

  -Μα δεν έχεις να φας εσύ το μοιράζεσαι κιόλας, της παρατήρησε μια  από τις κυρίες που τη φρόντιζαν και τη βοηθούσαν.

  -Τι να κάνω. Φροντίζω  το καντηλάκι μου να μη σβήσει.     

 Και επειδή η άλλη την κοίταζε με απορία μη καταλαβαίνοντας, της εξήγησε: Ότι κάνεις εδώ, το βλέπει και το μετράει ο παντοδύναμος μεγάλη η χάρη του και είναι σα να ανάβεις ένα καντήλι μπροστά στο εικόνισμά του.

Αν είχαμε τη μισή πίστη από όση έχει ετούτη η αγράμματη και               θεόφτωχη  παρατήρησε μια μέρα ο συγχωρεμένος, θα εξασφαλίζαμε ασυζητητί μια θέση  στη Βασιλεία των ουρανών

Δηλαδή  παρατήρησε η κόρη μου Ο κουμπάρος ο Κώστα Πίσπερης που έφυγε  94  ετών δεν ήταν πλήρης, αλλά υπερπλήρης που σημαίνει ότι έπρεπε να είχε φύγει προ πολλού. Ίσως αυτό να έχει στο νου του ο κ. Κατρούγκαλος που επιμένει να ξαναφέρει στη ζωή μας τον νόμο της Σπάρτης και στα 65 ή στα  70 να μας πετάνε στον Καιάδα. «Άντε ξεκουμπίσου, είσαι πλήρης ημερών τι άλλο θέλεις .Να …ξεχειλίσεις να  βρωμίσεις τον τόπο  και να σε μαζεύουμε με το χαρτί της κουζίνας;»

     Έσκαβε ο γέρο –Θύμιος στον κήπο του όταν  ένοιωσε πίσω του μια σκιά. Γυρίζει και βλέπει το Χάρο. « Πάμε -του λέει- ήρθε η ώρα σου, συμπλήρωσες τα χρόνια σου, πρέπει να σε πάρω»

- Ρε κουμπάρε βλέπεις ότι σκάβω να φυτέψω, άσε με λίγο ακόμη μην αφήσω το φύτεμα στη μέση και πάει άδικος ό κόπος που έκανα μέχρι τώρα.

   Το σκέφτεται λίγο ο Μαυροφόρος και του χαρίζει δυο μήνες. «Σε δύο μήνες ακριβώς θα έρθω»

   Ο καιρός όμως περνά γρήγορα. Πονηρός ο γέροντας ψάχνει να κρυφτεί, ντύνεται με παιδικά ρούχα και πάει σε μια παιδική χαρά να παριστάνει τον πιτσιρίκο.

 Όπου όμως ο Χάρος -τον ξεγελάς ;- τον βρίσκει. Έλα πάμε… μικρέ –του λέει

 -Μα εγώ κλαψουρίζει ο γέροντας είμαι όπως βλέπεις μικρό παιδάκι !

  -Γι αυτό ήρθα, να σε πάρω να πάμε... στράτα – στρατούλα !!!

     Θα πείτε, ίσως , προσπαθούμε  να ξορκίσουμε το τέλος που ο Πανάγαθος με την απέραντη σοφία του έχει ορίσει για τον  καθένα μας  Το πρόβλημα όμως δεν είναι αν είσαι πλήρης ημερών ηλικιακά  - όπως κι αν το μετρά ο καθένας,-  άλλα τι είδους ημερών. Μιλάμε  για το αν το πλήρης ημερών είναι στα  70 ή 80 ή 90 και ξεχνάμε ότι το σπουδαίο  δεν είναι το πότε φεύγεις, αλλά  αν φεύγεις έτοιμος να απαντήσεις σε  εκείνη τη φοβερή ερώτηση :Το τάλαντο ω έδωκά σοι τι εποίησες ;

   Σκέφτομαι μήπως εκείνο το πλήρης ημερών, θα έπρεπε να αναφέρεται όχι στην ημερομηνία, αλλά στην ετοιμότητα του καθενός μας κι αυτό νομίζω ότι είναι το σπουδαίο. Συμφωνείτε – διαφωνείτε:

                                       Σταύρος Ιντζεγιάνν

EKKΣΙΟΛΟΓΟΣ 25 / 5 / 16

 

                                                                      ΚΑΘ ΟΔΟΝ

      ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΈΣ ΜΑΣ

 

      Με εγκαλούν οι αναγνώστες μου ( και τους ευχαριστώ για τα καλά τους λόγια, τόσο για την εκπομπή μου στον Λύχνο, κάθε Δευτέρα βράδυ όσο και για τη στήλη μου στον Εκκλησιολόγο).Με εγκαλούν διότι δεν σχολίασα την επίσκεψη του Πάπα στη Λέσβο πριν  από δύο εβδομάδες όπου έκανε μια επικοινωνιακή προβολή  του Παπισμού και του προσωπικού του ενδιαφέροντος, με τη βοήθεια των Μ Μ.Ε σε παγκόσμιο επίπεδο που τον εμφάνισαν ως εάν να επρόκειτο για τον μοναδικό ηγέτη του Χριστιανισμού επί γης.

   Δεν είναι η πρώτη φορά δυστυχώς, που ο παπισμός προσπαθεί να εμφανιστεί, ως ο απόλυτος άρχων κι ας μη το δείχνει φανερά.

  Στην ομιλία μου το Σάββατο 21 του μηνός που θα γίνει στη Διακίδειο στις 8 το βράδυ θα αναφερθώ για τα καμώματα  του Πάπα από το 1438 στη Σύνοδο της Φερράρας –Φλωρεντίας, όπου ο τότε Πάπας Ευγένιος ο Δ` προσπάθησε να προσδέσει τη Ορθοδοξία στο άρμα του Καθολικισμού εκβιάζοντας την ανάγκη του Αυτοκράτορα Ιωάννη του Η` Παλαιολόγου να πάρει στρατιωτική βοήθεια από τη Δύση για να σώσει τη Βασιλεύουσα από την απειλή του Σουλτάνου Μουράτ.

   Η παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ Ιερωνύμου στη Λέσβο υποβαθμίστηκε  ώστε να προβληθεί ο Πάπας Φραγκίσκος, ο οποίος  -πρέπει να παραδεχτούμε – είναι στο έπακρον επικοινωνιακός.

   Όμως  αυτό είναι το ζητούμενο ή η αληθινή αγάπη στον συνάνθρωπο πέρα από  την προβολή; Εκείνο το Φαρισαϊκό , Κύριε ιδού εγώ, κοίταξέ με είμαι φιλάνθρωπος.

   Σεμνή πίσω του η Ορθοδοξία κράτησε αποστάσεις ταπεινή, στον πόνο του συνανθρώπου. Δεν διακρίνεται για έπαρση η ηγεσία  της Ορθοδοξίας. Είναι και αυτό ένα από τα πολλά που μας χωρίζουν από τον καθολικισμό.

   Δεν αναφέρομαι στις γνωστές διαφορές μας με το φιλιόκβε σε δεύτερη μοίρα καθώς πρώτη και κυριότερη διαφορά είναι το πρωτείο του Πάπα . Αυτό ήταν και εξακολουθεί να είναι η μεγάλη και ουσιαστική επιδίωξη του Παπισμού και αυτό κυριαρχεί στις διαφορές μας

  Φυσικά είναι και τα δογματικά. Το φιλιόκβε, για παράδειγμα που επιμένουν να προσθέτουν στο σύμβολο της Πίστεως. Είναι ο τρόπος που Κοινωνούν με τον άζυμο άρτο , η βάπτιση με κατάδυση, είναι το καθαρτήριο και τόσα άλλα.

    Ακόμη και στην αγιογραφία ή στην αρχιτεκτονική ή στην αγαμία του εφημεριακού κλήρου είναι εμφανείς οι αγεφύρωτες διαφορές μας .

   Θα έχετε δει και θαυμάσει ασφαλώς  τις Παναγίες  της Αναγέννησης. Τισιανός, Βερονέζε, Τιντορέτο και άλλοι .Όπως καμία, δε  συγκρίνεται με την Παναγία του Πανσέληνου όπου μέσα στα μεγάλα αμυγδαλωτά μάτια  διακρίνεις την αγάπη, την τρυφερότητα  τη λαχτάρα  αλλά και τον πόνο της μάνας στο όραμα του Σταυρού.

   Προσωπικά θαύμασα εκείνο το καταπληκτικό Ντουόμο στο Μιλάνο με τα  αυθάδικα οξύκορφα που υψώνουν την ανθρώπινη οίηση προς τον Ουρανό ή τον Άγιο Στέφανο στη Βιέννη.

   Αλλά καμία τους δε μπορεί να συγκριθεί με τις δικές μας εκείνες τις ταπεινές μικρές εκκλησίες όπου ζεις  την… εκκωφαντική σιωπή της προσευχής  του ταπεινού. Το γράφει τόσο ωραία ο Δροσίνης «Και μια χελιδονοφωλιά  ψηλά στον νάρθηκα  κτισμένη ψάλλει το Δόξα εν Υψίστοις» !

   Τίποτε δε μπορεί να συγκριθεί με την ιερότητα που νοιώθεις να σε καλύπτει και σε αναγκάζει γονατίσεις να προσευχηθείς, όσο ο παλαιός Ναός του Αγίου Ανδρέα στην Πάτρα μας .Όπως τίποτε δε μπορεί να συγκριθεί  με το ταπεινό κεράκι που ανάβεις στην εκκλησία μας, δέηση για τις ψυχές των κεκοιμημένων ή την υγεία των αρρώστων με το λαμπιονάκι που ρίχνοντας ένα κέρμα ανάβεις μπροστά στην εικόνα της Θεοτόκου στην Παναγία των Παρισίων ή με το παραφινέλαιο υποτίθεται κεράκι στην αλουμινένια θήκη 1 ευρώ το ένα με την καλόγρια να παρακολουθεί αν έριξες το σωστό νόμισμα, στον Άγιο Μάρκο της Βενετίας.

   Όλα αυτά σε κάνουν να καταλαβαίνεις ότι αυτά που μας χωρίζουν από τους καθολικούς δεν είναι μόνο τα λειτουργικά αλλά κάτι βαθύτερο. Είναι ο  τρόπος που νοιώθουμε εμείς οι Ορθόδοξοι  τη ζώσα θρησκεία σαν τρόπο και έκφραση της αληθινής  ζωής, κάτι πέρα από το κοσμικό και τους θεατρινισμούς  των  παπικών και αυτό είναι  που μας εμποδίζει να βρούμε ένα κοινό τρόπο να βιώσουμε  το « άνω σχώμεν τας καρδίας»

Σταύρος Ιντζεγιαννης